Atatürk – TASAVVUF, ŞİİR, MUSİKİ, HATIRALARIM http://cahitoney.com Dr. Cahit Öney Tue, 22 Sep 2020 18:08:09 +0000 tr hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.5.3 İTÜ TMDK I. ve II.Semp. CSO Meydan Muharebesi, K.KARACA, T.PARSADAN, TASVİR GAZETESİ http://cahitoney.com/itu-tmdk-i-ve-ii-semp-cso-meydan-muharebesi-k-karaca-t-parsadan-tasvir-gazetesi/ Fri, 21 Jul 2017 18:07:21 +0000 http://104.218.51.236/cahitoney/?p=292    

       BÜYÜK POSTANE İSTANBUL RADYOSU’NDA KÜRDİLİHİCAZKÂR FASLI
      1927 sonrasında, İstanbul-Sirkeci Büyük Postane’de yayın yapan İstanbul Radyosu, misafir ıopluluklara da yer vermektedir(*). Bu topluluklardan birinde, – 1942?’de keman hocam olan – Avni (Atun) da bulunmakta, hânende ve sâzendelerin bir kısmı Beylerbeyi’nde, yarısı da Arnavutköy’de/Ortaköy’de ikàmet etmektedirler. Topluluk; Radyo’da Kürdilihicazkâr Faslı sunmalarına izin verildiğini Mes’ut Cemil beyden öğrenmişler ve peşrevden sonra yer alacak eserleri tesbitle programı yapmışlar; fasıl hey’etinin bir kısmının Beylerbeyi’nde, diğerinin karşı sâhilde çalışmasnı tamamlayarak Radyo’da buluşmuşlardır. Mes’ut Cemil, “Başlayın!” işâretini verince; bir kısmı Tanburî Cemil Beyin, diğeri Vasilâki’nin peşrevini çalmaya başlayınca, Mes’ut Cemil “Bir ârıza oldu!” diyerek yayına son vermiştir.
(*) TRT’de Türk Musikisi Misâfir toplulukları, “2008 devrimi!?”nden itibaren yasaklı??
                                                                  * * * * * * * * * * *
       Kanal 24 TV, 30.07.2011  21:oo – 21.35 zaman aralığında, Kâni KARACA (1930 Adana – 30.05.2004 İstanbul) hakkında güzel bir program sundu. Ben de, 1-2 paragraf ilâve etmeyi vazîfe bildim:
       1951 yılı Mayıs ayında birgün, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Talebe Birliği Korosu’nda, hocamız Arif Sami TOKER, 3-4 arkadaşa: “Yeşilköy stüdyosunda bir film çevriliyor. Filmde, küçük bir hamâsî beste okunacak. Bu müzik bölümünü yöneten Hasan Tahsin PARSADAN, benden 3-4 notist korist istedi; ben de szlerden ricâ ediyorum!” dedi. Yeşilköy’e gittiğimizde; H.T.PARSADAN bizi karşıladı, sıramızı beklememiz için yer gösterdi. Sıra; 20 yaşlarında, kara-yağız bir delikanlıda, Kâni KARACA’da idi. Kemânîye, Re üzerinden kısa bir Sabâ taksîmi yaptırdıktan sonra, KARACA’ya ezan okuttu.  Kemânîye, Sabâ taksîmini 1 ses daha tizden yaptırdı ve ezân da tekrarlandı. Sıra bize gelince, güftesi “Allah Allah diyerek eyleriz sefer / Düşmen-i dîne böyle buluruz  zafer /   Yekdir Allaaah, Yekdir Allaaah, Yekdir Allaaah!”  makàmıı Acemaşîrân idi.
        15 Yıl kadar önce muhterem kardeşim, kudümzenbaşımız Necdet TANLAK, beni, canımız-ciğerimiz İzzet ESKİDEMİR’ın Kadıköy tarafındaki ikàmetgâhına götürdü. Orada gördüğüm Kâni KARACA’ya 1951’deki filmi hatırlattım ve ismi “İstanbul’un Fethi” mi idi diye sordum ve “Hayır!” dedi; filmin ismini söyledi ise de, şimdi hatırlayamadım.
         1970’de almış olduğum 33 devirli plâk’ın bir yüzünde [ MELODİ Plak ve SES ENDÜSTİSİ  İstanbul TÜRKİYE  / 33 Devir  33 101-1  / MEVLİDİ ŞERİF  Söz: Süleyman Çelebi   Okuyan: Hafız Kâni Karaca  1 – MERHABA BAHRİ ve 2 – MİRAÇ BAHRİ  ; arkasında ise: 33 101 2 MEVLİDİ ŞERİF  Söz: Süleyman Çelebi   Okuyan: Hafız Kâni Karaca 1 – TEVHİD BAHRİ ve   2 – VİLADET BAHRİ
Plâğın karton muhafazası arka bölümündeki bilgilerden bâzılarını aktarıyorum:
(…….) Muhterem üstad Mesut Cemil başkanlığında ve Sadettin Heper beyin yardımlarıyle uzun bir çalışma devresi geçiren arkadaşlarımız bu müstesna  Mevlidi yine mümtaz hafızlarımızdan Kani Karaca’ya okutmaya karar vererek elinizdeki plâğı vücuda getirmişlerdir.   (…..)
Sevgili Babam Mehmet Nuri Çağlayan’ın ruhuna. Vefatı 25 Mayıs 1962 Kayıhan Çağlayan
(…..) Not : Bu Plâk Türkiye’de sese alınan ve yine Türkiye’de imal edilen ilk 33 devirli (Long Play) Plâktır.
 
       Gözleri görmediği hâlde mahfùzâtının pek geniş olasında, hâfızasının  güçlüğü yanında, kudümzenbaşı olması, önde gelen bir faktördür.
        Kâni KARACA hakkında daha fazla bilgi için, Necdet TANLAK’a mürâcaât gerekir.
        Rahmet-i Rahmâna kavuşanların rùhuna el-Fâtiha!..
                                                                          *
                               TÜRK MUSİKİSİ VAKFI    07.09.2012
MÜTEVELLİ HEYETİ(x)
                                            Kemal KAFALI, Prof. Dr. ; Lütfi ZEREN, Prof.  ; Nevzat ATLI, Prof. Dr.  ; Selahattin İÇLİ, Prof. Dr.  ; Halil AKSOY, Doç.  ; Fikret DEĞERLİ, Doç.  ; Mutlu TORUN, Doç.  ; Cevdet ÇAĞLA  ; Neriman TÜFEKÇİ  ; Nida TÜFEKÇİ ; Nevzat SÜMER  ; Necdet VAROL  ; Sadun AKSÜT  ; Alaaddin YAVAŞÇA, Dr.  ; İhsan ÖZGEN  ; Abdi COŞKUN  ; Yücel PAŞMAKÇI  ; Yalçın TURA, Doç.  ; Laika KARABEY  ; Erol SAYAN  ; Vehbi KOÇ  ; Sakıp SABANCI  ; Muharrem ERGİN, Prof. Dr.  ; Süleyman YALÇIN, Prof. Dr.  ; Ayhan SONGAR, Prof. Dr.  ; A. Aydın BOLAK  ; Muharrem ÖZMELEK  ; Orhan YAVUZ  ; Asım KOCABIYIK  ; Mehmet KARAMEHMET  ; Kayıhan TÜRKÖZ  ; Ayhan ULUSOY ; Şarık TARA  ; Uğur DERMAN  ; Sabahattin ERGİN, Em. Amiral  ; Ali COŞKUN  ; İdris KARTAL  ; Ayhan ŞAHENK  ; Ahmet Ş. DÜRÜST
(*) Noktalı virgüller ilâvesi bir yana; isim ve ünvanlar aynen yazılmıştır.
İDARE HEYETİ
                          Reis :   Ahmet Aydın BOLAK
                      Umumi Kâtip : Muharrem ÖZMELEK
                       Muhasip Aza : Nida TÜFEKÇİ
                                  Azalar : Orhan YAVUZ
                                                 Nevzat ATLIĞ
                                                 Selahattin İÇLİ
                                                 Sabahattin ERGİN
BAŞLANGIÇ
                    Milli varlığımızın temeli TÜRK KÜLTÜRÜ’nün soylu ve güçlü bir değeri olan Türk Musikîsinin benimsenmesi, korunması ve geliştirilmesine matuf, milli ve vicdani bir vavifeyi ifa etmek maksat ve heyecanı ile,
                                                            TÜRK MUSİKÎSİ VAKFI’nı
kurmuş bulunuyoruz.
Bu vakfı, milli kültürümüzün yaratıcısı ve hakiki sahibi yüce TÜRK M;LLETİ’nin sağduyusuna, destek ve himayesine emanet ediyoruz.
I – VAKFIN İSMİ ve İKAMETGAHI
Madde – 1  Bu vakıf senedi ile (Türk Musikîsi Vakfı) ismi altında bir vakıf kurulmuştur.
Madde – 2  Vakfın ikametgâhı İstanbul’dadır. İdare merkezi, Teşvikiye Caddesi, No: 160 Nişantaşı, İstanbul’dadır. (…..)
II – VAKFIN GAYESİ
Madde – 3  Türk milli kültürünün soylu ve güçlü bir değeri olan Türk Musikisini, kendisine has şekli ile korumak, geliştirmek ve Türk Milletinin bütün fertlerine benimsetmek maksadı ile;
a) (…..)  b) (…..)  c) (…..)  d) (…..)  e (…..)  f (…..)  g) (…..)
III – VAKFIN ORGANLARI
Madde – 4  Vakfın İdare Uzuvları aşağıda gösterilmiştir:
a) Mütevelliler Hey’eti.   b) İdare Hey’eti
IV – MÜTEVELLİLER HEY’ETİ
Madde – 5 (…..)   Madde – 8 (…..)  Madde – 7 (…..)
V – İDARE HEY’ETİ
Madde – 8  Kuruluş: (…..)   Madde – 9  Görev ve Yetkileri: (…..)
VI – VAKFIN VARLIĞI
Madde – 10  Vakfın varlığı: Vakfın varlığı, kurucular tarafından taahhüt ve tahsis edilen 10.000.000.- TL. (ON MİLYON) TL. ile Devlet yardımından, (…..)
VII – GELİR ve GİDER
Madde 11 (…..)
VIII – VAKFIN SONA ERMESİ VE TASFİYESİ
Madde – 2 (…..)
NOT’UM: Hem Türk musikisi ilim ve zevkinde, severliğinde, bağlılığında; Türk iş dünyasının iştirâki ile desteğini taşıyan; bugüne kadar görülmemiş, bundan sonra da görülmeyeceği anlaşılan bu yüksek değerdeki Vakfın bir iz bırakmamasının 2 sebebi vardır: 1) Mütevellî Hey’eti’nin hiç olmazsa üçte birini “gençler” teşkîl etmeli idi.  2) Neşriyat yapmalı; konserler vermeli idi. (Neşriyât: Başta Türkoloji konngreleri Türk musikîsi seksiyonu ve İTÜ Semozyumları’nda verilmiş tebliğlerler ile klasik beste notaları neşirleri. Konserler.. Açıkoturumlar ..  Yarışmalar.. )    
 
                                                          ***
H.S.AREL 712 ESERDE 100 MAKAM KULLANMIŞTIR   11.09.2012
40 Kürdîlihicâzkâr
36 Uşşàk
30 Hüseynî
25 Ferahnâk
22 Bayâtî
18 Bùselik
18 Nikrîz
17 Acemaşîrân
16 Karcığâr
16 Nihâvend
14 Nişâbùrek
14 Sùzidil
14 Şevkefzâ
13 Çârgâh
13 Evcârâ
13 Sultânîyegâh
12 Hisârbùselik
11 Bestenigâr
11 Hümâyùn
11 Yegâh
10 Evc
10 Ferâhnâk
10 Hüzzâm
10 Isfahân
10 Mâhùr
10 Şeddiarabân
  9 Rast
  8 Nişâbùr
  8 Tâhir
  8 Uzzâl
  8 Zengûle
  7 Aşkefzâ
  7 Revnâknümâ
  7 Segâh
  6 Ferâhfezâ
  6 Kürdî
  6 Sultânîıràk
  5 Besteısfahân
  5 Heftgâh
  5 Hicâzkâr
  5 Nev’eser
  5 Rengidil
  4 Dilkeşhâverân
  4 Lâlegül
  4 Müsteâr
  4 Râhatfezâ
  4 Rùhnüvâz
  4 Şîvenümâ
  3 Acemkürdî
  3 Dügâhda çârgâh
  3 Hüzzâmıcedîd
  3 Iràk
  3 Şîvenümâ
  3 Râhatülervâh
  3 Rùyiıràk
  3 Şerefnümâ
  2 Acemaşîrânda kürdî
  2 Bùselik
  2 Sùznâk
  2 Aşîrânda uşşàk
  2 Bayâtîarabân
  2 Mâhùrbùselik
  2 Muhayyer 
                                         
İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ TÜRK MUSİKİSİ DEVLET KONSERVATUARI 1. TÜRK MUSİKİSİ SEMPOZYUMU PROGRAMI: 21 – 23 Aralık 1983 Mimarlık Fakültesi Konferans Salonu, Taşkışla/İSTANBUL
                                             21 ARALIK 1983, ÇARŞAMBA
10.00 Açılış  İ.T.Ü. Rektörü Prof. Dr. Kemal KAFALI tarafından 1. Türk Musikisi Sempozyumu’nun açılışı.
10.30   TMDK Öğrenci Orkestrası Konseri   Yöneten: Faris AKARSU
11.15     Tebliğlerin Sunuluşu: OTURUM BAŞKANI: Prof. Lütfi ZEREN
                Sunuş Tebliği; Türk Musikisi’ndeki Atılımlar     Sabahattin ERGİN
14.00    OTURUM BAŞKANI: Halil AKSOY -Türk Musikisi Sistemi Ana Konulu Tebliğler.
                Haydar SANAL
14.30     Dr. Can Akkoç
15.00     Dr. Ayhan SONGAR
15.30     Özgen GÜRBÜZ
16.00     A R A
                OTURUM BAŞKANI: Haydar SANAL
16.30     Eşber KÖPRÜCÜ
17.00     Fethi KARAMAHMUTOĞLU
17.30     Adem ŞAHİN
18.00    Erol SAYAN
                                                              22 ARALIK 1983, PERŞEMBE
OTURUM BAŞKANI: Sabahattin ERGİN -Türk Musikisi Ses Sistemi Ana Konulu Tebliğler.
10.00    Dr. Rafet KAYSERİLİOĞLU
10.30    Süleyman ERGUNER
11.00    Prof. Dr. Gültekin ORANSAY
11.30    Kemal İLERİCİ
12.00    Dr. Ayhan SÖKMEN
12.30    A R A
 OTURUM BAŞKANI: Dr. Alâeddin YAVAŞÇA
14.00    Cinuçen TANRIKORUR
12.30    Orhan ÖZTÜRK
15.00    Alev Engin ABAYLT
15.30    Ergüder YOLDAŞ
16.00    Cahit ATASOY
16.30    Yalçın TURA
17.00    Bülent GÖZEN,
17.00    A R A
OTURUM BAŞKANI: Ercümend BERKER
18.00    S O R U L A R
                                                               23 ARALIK 1983, CUMA
OTURUM BAŞKANI: Nida TÜFEKÇİ     Genel Konular Üzerine Tebliğler.
10.00    Doğan KARAAĞA
10.20    Işık SÜKAN
10.40    Necdet VAROL
11.00    Okyay YİĞİTBAŞ
11.20    Saadet GÜLDAŞ
11.40    Rüştü ŞARDAĞ
12.00    Şener ÖNALDI
12.20    Orhan NASUHİOĞLU
12.49    A R A
OTURUM BAŞKANI: Necdet VAROL
14.00    Doç. Dr. Osman SERTKAYA
14.20    Cafer AÇIN
14.40    Günaydın KAYNAK
15.00    Oruç GÜVENÇ
15.20    Cinuçen TANRIKORUR
15.40    Eşber KÖPRÜCÜ
16.00    Erol SAYAN
16.29    A R A
OTURUM BAŞKANI: Fikret DEĞERLİ
16.40    Prof. Dr. Fikri ŞENOCAK
17.00    Orhan ÖZTÜRK
17.20    Alev Engin ABAYLI
17.40    Dr. Rafet KAYSERİLİOĞLU
18.00    Etem Ruhi ÜNGÖR
18.20    Dr. Cahit ÖNEY
18.40    Cahit ATASOY
OTURUM BAŞKANI: Ercümend BERKER
19.00    S O R U L A R
       Bu sempozyumda 40 küsur “Tebliğ” sunulmuş.. Şimdi Konservatuar arşivi araştırılsa, 10’u bulunabilir mi?.. Sebebi: Konuşmacıların bir kısmı, ceplerinden çıkardıkları notlara ara sıra göz atarak “Tebliğ” denilebilecek vasıfta sözler sarf etmişler ve bir metin de bırakmamışlardır. Bendenizin “orijinal” çalışmasını sorarsanız, “Tebliğ” karakterinde olup, Musiki Mecmuası 404.cü sayısında yer almıştır.
       Hangi arkadaşlarımızın neler tebliğ ettiklerini hatırlamama imkân yok.. Yalnız; sayın Doğan KARAAĞAnın konuşmasından şu notu almışım:
       [[ Doğan KARAAĞA  10.00 – 10.28  (TRT müzik neşriyatını tenkid..)  Millî kültür ön plana alınmalıdır.  I- Kalitesi.. a) Güfteler,  b) Beste  c) İcra   Güfteler seçilmeli.. Neyzenler: Bir kısmı âdetâ falso üzerine ihtisas yapmış..  d) Enstüman bakımından viyolonsele gerek yok.. Programlarda kudüm şarttır.. e) Şekiller bakımından.. f) Akord.. Pest akord seçilmiş.. Akord kısıtlılığı kaldırılmalıdır.. Korolarda Bas sesle 1 oktav altında okunuyor, okunmamalıdır.. Bilhassa dînî musiki pest akort okunulamaz.. Pest sesten figàn edilemez, hıçkırılır..  g) Nota neşriyâtı.. Hüsnü ağız ahibi… h) Batı mukallidliği (Çok-seslilik).. ]]
      İstanbul Edebiyat Fakültesindeki Türkoloji kongreleri “Türk Musikisi” seksiyonunda da maalesef tebliğler(?)den pek azı arşive bırakılmamıştır. Bu Kongre için Mart-Eylül aylarında çalışır ve Kürsüye çıkınca, birisi şahsına ait olmak üzere 2 nüsha takdîm ederdim; dinleyenlerime de, konuşmaya başlamadan önce dağıtırdım.. Bununla da yetinmemiş, tebliğlerimi, Musiki Mecmuası’nda neşretmiş idim.
      Bu gibi gayrı ciddi tutumlara artık son verilmelidir.
      Bu sempozyumun öğle tatilinde Ergüder YOLDAŞ ile tanışmış idim.. Bana; Müzk teorisini anlatırken, yüksek matematik ve akustik fizik bilgisine hayran kalmış idim.. Kendisinden güçlüleri müesseseye almmama tutumunun sonucu kaht-ı ricâldir..
                                                                                        * * *
                     İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ TÜRK MUSİKİSİ DEVLET KONSERVATUARI           II. TÜRK MUSİKİSİ SEMPOZYUMU PROGRAMI
16 – 19 NİSAN 1985  MADEN FAKÜLTESİ KONFERANS SALONU      MAÇKA/İSTANBUL
                                       16 Nisan 1985 SALI 
10.00 İSTİKLÂL MARŞI   Rektör Prof. Dr. Kemal KAFALI’nın açış konuşması.   KORO    Tebliğlerin sunuluşu.
                                        OTURUM BAŞKANI : Prof. LÜTFİ ZEREN
10.30 Bülent GÖZEN   Musiki, Matematik, Felsefe.
11.00 Prof. Dr. Ayhan SONGAR   Ruhî tedavi vasıtası olarak Türk müziği.
11.30  Ercümend BERKER   Türk Musikisinin dünü, bugünü, yarını.
12.00  ARA   ……………….
                                        OTURUM BAŞKANI : Ercümend BERKER
13.00  Cüneyd ORHON   Dört telli kemençe.
13.40  Serdar ÖZTÜRK   Türk Musikisi eğitiminde yardımcı dersler.  (Koro  Piyano)
14.20  Doç. Dr. Osman SERTKAYA   Çenk  Kopuz.
14.50  Necati GEDİKLİ   Türk Musikisinde çokseslilik mi,  oturtum mu?
15.10  Günaydtn KAYNAK  Musikimizde solfej eğitimi.
15.40  Haydar SANAL   Makam seyirlerinde okşama.
16.00  ARA   ……………….
                                        OTURUM BAŞKANI : Fikret DEĞERLİ
16.30  Güner KARABACAK   Halk türkülerimiz.
17.00  Doç. Dr. Yavuz AKYOL   Türk Musikisinde nota sorunu.
17.40  Erol SAYAN   Türk Musikisinde yabancı perde isimlerinin Türkçeleştirilmesi.
18.00  Tebliğlerin sona ermesi.
                                         17 Nisan 1985 ÇARŞAMBA
                                          OTURUM BAŞKANI : Sabahattin ERGİN
09.30  Galip SOKULLU   Türk Musikisinde çokseslilik.
10.00  Yalçın TURA   Arel sistemi ve çokseslilik.
10.30  Adem ŞAHİN   Şed makamlar.  (Kürdili Hicazkâr)
11.00  Cinuçen TANRIKORUR   Marş besteciliğimizde prozodi.
11.40  Muammer ULUDEMİR   Mecmua-i sazü sözde anahtar ve arızalar.
12.00  ARA   …………………………
                                          OTURUM BAŞKANI : Cahit ATASOY
13.00  Onur AKDOĞU   Türk Musikisinde solfej eğitimi.
13.30  Ferhi KARAMAHMUTOĞLU   Makamlarımızın tasnifi.
14.00  Cahit KOPARAL   Türkiye’de ve Dünyada nota yazım ve basımı.
14.40  Süleyman ERGUNER   18.yy.semazenleri ve Türk Musikisine katkıları.
15.00  Onur AKDOĞU   Mansur akordun faydaları.
15.20  Hayati ASILYAZICI   Türk Musikisinde çokseslilik yöntemleri.
15.40  Aydın SARI   Türk Musikisinde çalgılama tekniği.
16.00  ARA  ……………………
                                          OTURUM BAŞKANI : Nida TÜFEKÇİ
16.30  Halil AKSOY  San’at eserlerinin korunması.
17.00  Necdet VAROL   Türk Musikisinde icra.
17.30  A. Turan ALKAN   Türk Musikisinin psikoloji açısından incelenmesi.
18.00  Tebliğlerin sona ermesi.
                                           18 Nisan 1985 PERŞEMBE
                                           OTURUM BAŞKANI : Halil AKSOY
09.30  Feridun ÖNEY   Türk ve İran klasik şiirinde musiki terimleri.
10.00  Hakan Sinan METE   Giresun yöresi halk müziğine toplu bir bakış.
10.30  İ. Hakkı AKYOLOĞLU   Bolu’da Köroğlu çevresinde oluşan Türk askerî mehter müziği.
11.00  Doç. Dr. Metin KARADAĞ   Aşıklık geleneği ve halk müziğimiz.
11.30  Saadet GÜLDAŞ   Sözlü müzik eserlerimizde prozodi.
12.00  ARA   ………………….
                                            OTURUM BAŞKANI : Alâeddin YAVAŞÇA
13.00  Güney GÖNENÇ   Bartok denemelerinde makam özellikleri.
13.40  Başak İNCE   M. Ragıp Gazimihal’in Türk musikisindeki yeri.
14.00  Yavuz DALOĞLU   Kemanî Hızırağa ve betimlediği makamlar.
14.20  Serap İLHAN   Rauf Yekta ve Türk musikisindeki yeri.
14.40  Çetin KÖRÜKÇÜOĞLU   Türk musikisinin başlıca problemleri ve çağdaş Türk Musikisi çaiışmaları.
15.00  Işık SÜKAN   Batı ve Türk Musikisinin evrensellik mukayesesi ve insan ruhuna yaklaşımı.
15.30  Hüseyin ERBAY   Anadolu’da faaliyet gösteren amatör musiki koroları.
16.00  ARA   ……………….
                                           OTURUM BAŞKANI : Yalçın TURA
16.30  Alev Engin ABAYLI   Ana dizi meselesi — sanat kurultayı
17.00  Berrak TARANÇ   Türk sinemasında musikimizi kullanım değeri.
17.30  Çiğdem TATOĞLU   Türk musikisinin nasıl doğduğu ve bugünü.
17.50  Muharrem SUBAŞI   Nota arşivi sorunu.
18.00  Tebliğlerin sona ermesi.
                                           19 Nisan 1985 CUMA
                                           OTURUM BAŞKANI : Selâhaddin İÇLİ
10.00  Süleyman ERGUNER   Mesnevîde ney, devr-i salât.
10.40  Alâeddin YAVAŞÇA   Türk musikisinde form zenginliği.
11.20  Rahmi Oruç GÜVENÇ   Türk Musikisinin kaynağı ve Dünya’ya etkisi.
12.00  Okyay YİĞİTBAŞ   Acemaşiran * MAhûr.
12.10  ARA ……………
                                           OTURUM BAŞKANI : Hurşit UNGAY
13.30  Haydar SANAL   Musiki eğitiminde bir örnek.
14.00  Cahit ATASOY   Türk Musikisinin kaderine tesir eden vakalar.
14.30  Yurdun GÜVENEN   Türk musikisi büyük ekollerin habercisi  18. Asır.
15.00  Serbest zaman.
            Sorulara cevaplar ve katılanların düşünce ve önerileri.
            KAPANIŞ
16.00  ARA ……………..
16.00 – 18.00      K O N S E R
“Elektronik ve Müzik Sergisi”  sempozyum süresince açık bulunacaktır.
          Konferans, Kongre, Sempozyum’u yaptık.. sonu?.. boş!..
       Neşreden çıkmadı.. boş kubbede kayboldu sadâ!..                (x)
       … VEZİN: Feilâtün(Fâilâtün) feilâtün feilâtün feilün(fa’lün) …
       (x) TEK İSTİSNÂSINDA EMEĞİ GEÇENLERE HÜRMETLERİMİ ARZ EDERİM.
                   27-28 Nisan 1985 tarihlerinde Ankara Kavaklıdere Atatürk Bulvarı’ndaki Türk Dil Kurumu Konferans Salonu’nda, “Türk Kadınları Kültür Derneği(TÜRKKAD) Merkezi/Ankara (Genel Başkanı sayın Sabahat GÜLAY) tarafından düzenlenen “Türk Gençliğinin Müzik Eğitimi” sempozyumunda sunulan tebliğler, aynı başlık altında yayınlanmıştır: Kadıoğlu Matbaası – Ankara – 1985
        “21.yy.’da TÜRK MÜZİĞİ NASIL OLMAİIDIR?” SEMPOZYUMU
                                                                                                                                                           Dr.Cahit ÖNEY
           Mart 1989 tarih, Nu. 424 Musiki Mecmuası s.21-23den özetlenmiştir.
       LİONS (Galatasay)ın Sultanahmet’de, Marmara Üniversitesi Rektörlüğü anfisinde 21 Ocak 1989 Cumartesi günü 10.00 – 19.45 arasında düzenlediğ, ortak konusu başlıkta yaztlı sempozyumdan notlar:
       Programa göre, Sempozyum başkanı: Prof. Dr. Orhan Göçer (Uluslararası Lions 118 T Genel Yönetmeni), Prof. Dr. İlhan Çuhadaroğlu (Uluslararası Lions 118 T. Yönetim Çevresi Kültür ve Sanat Komite Başkanı)
       Programdaki, 15’er dakikalık 23 tebliğ sunuldu.
       13.30’dan itibaren, Musiki Mecmuası yazarı olarak dinlediğim Sempozyumdan önemli notler:
       Atasoy C.  :  “21.yy.da, H.S.Arei’in üyopyasının gerçekleşmesini, Türk musikisinin bütün imkânlarından yararlanılarak başarılı çoksesli eserler ortaya konmasını bekliyorum. Türk musikisi konservatuarlarının kurulmuş olması bu hususts ümit ve güven vermektedir.”
        Y. Tura :  1Müzik eğlence vasıtası değil, estetik zevk paylaiımı konusudur.. 21. yüzyılın müziğini o yılların müzikçileri yapacaklardır; onlar, çalışmalarında tamamen hür olmalıdırlar.”
         N.Varol : “Bir yabancı müzik, başına (çağdaş), (evrensel) gibi kelimeler ilâvesiyle milletimize asla mâledilemez. Bir yabanı musikiye göre millet yaratma çabaları bizden başka hiç bir yerde görülmemiştir. 21. yüzyılda türk musikisi sistemi korunmalı; yeni formlar, icrâ şekilleri, yorum teknikleri geliştirilmelidir.
          Başaslan Z. : “TRT repertuarı 3500 türküden ibarettir. İlâveler yapılarak çoğaltılmalıdır. Bu eserler ayaklara-dizelere göre tasnif edilmelidir.  Son yıllarda sazların göğüsleri değişti, alt tellerine sırma eklendi; bunlar hoşgörülmelidir.”
          Usmanbaş İ.  :  “Osmanlıda müzisyen sarayın-konağın bir süsüdür; yenilenmeyen, fakat eskimeyeni arar, eserlerinde kişiliği pek az görülür, zaman dışıdır… 21.yüzyılda her sanatçı kendisini dünya çapında bir yarışma içinde saymalıdır.”
           Tanç C.  :  “Batıda, İncil Latinceden diğer dillere çevrildikten sonra din adamlarının baskısı kaybolmuş ve (akıl) ön plana çıkmıştır. Müslümanlar ise nakilci ve kaderci kalmışlardır. Türkiye’de bugün ortaçağ din anlayışını geri getirme çabaları mevcuttur. 21. yüzyılda (gereken Türk insanı) olmazsa (istenen Türk müziği) de olmayacaktır.”
            Ali F. : Müzikoloji ve müzikolog terimlerinin eski ve yeni tariflerini, gelişimini; Nazi rejiminden kaçan Musevi müzikologlar sayesinde dünyaya yayılışını anlattı.
            Taranç B.  :  “Geleneksel Türk müziği olduğu gibi korunmalı, çoksesli hâle getirilmemelidir. Arabeske karşı (hafif Türk müziği) oluşturulmalıdır.
            Akdoğu G. : “Konservatuarlar muılaka birleştirilmeli, her çeşit müzik aynı çatı altında öğretilmelidir. Türk müziğinin geleneksel besteleme yöntemleri bir yana bırakılmalıdır. Halk müziği anonim, yöresel özelliğini kaybedecektir.”
            Elmas Y. : “Çocuklar için şarkı repertuarının artmasını bekliyoruz. Besteciler ise çocuklara göre şarkısözü bulmakta sıkıntı çekiyorlar. Halk türkülerinden de yararlanabiliriz.”
            Göbeleç C. : “Elektronik çalgıların, okullarda eğitimde ve kitleye tesisi bakımından; çok seslilik ve tonal duyguya alıştırma, öğrencilerin yaratıcılık tekniklerini geliştirme gibi  iyi ve buna karşılık yoz müziğe itme, sol eli pasife alıştırma, Türk müziğinin özel perdelerini verememe gibi kötü yanları vardır.”
            Berker E.  :  “Kültür Bakanlığı’nın, I.Müzk Kongresi’nden sonra yayımladığı sonuç bildirisi, (amaç ve ilkeler) kongrede görüşülmemiş, kararlaştırılmamıştır. Muğlak ve müphem cümlelerden şunlar sezilmekte, anlaşılmaktadır : (Teksesli müzik yetersizdir; Halk müziği motiflerinin alındığı tanpere çağdaş müzikler ile yoz da olsa yaygın arabesk müzik desteklenecektir.)  Hâlâ Ziya Gökalp’in hatalı fikirleri tesirleri altında kalındığı görülmektedir. Bir bakanlık veya onun bürosu Anayasamız, Yüksek öğretim yasası ve beş yıllık kalkınma plânı ile tesbit edilmiş esasları saptıramaz, değiştiremez.”
            Tüfekçi N.  :  “Halk musikisine karşı aydtnlarımızın ilgisi pek az.. 10 türküyü hep birlikte ve yanlışsız okuyabileceğimizi zannetmiyorum. Halk musikisi bilginlerimiz de noksan.. Öğrencilerimiz Halk musikisi yanında Karacaoğlan, Köroğlu, Sümmânî gibi halk şairlerini iyi bilmiyorlar. Mânî, cinaslı mânî, hoyrat gibi nazım şekillerini de bilmiyorlar.”
       Notum: Sabahleyin tebliğ sunmuş olanlardan bazıları:
Sabahattin Ergin, Zekeriya Başaslan(MÜ), İlhan Usmanbaş(MÜ), Cengiz Tanç(MÜ), Filiz Ali(MÜ), Berrak Tanç(EÜ), Kemal Sunder(İÜ), Nihat Şenel(MÜ), Yücel Elmas(MÜ), Nevzat Atlığ(İTÜ-gelmedi) … Müzmin hastalık: Bugün hiç bir tebliği bulamazsınız: Yel üfürdü, su götütdü!    
                                                                    * * * * * * * * * * *
1996’da MUSİKİMİZ (*)
                                         Dr. Cahit ÖNEY
       Musikimiz özellikle Itrî’den başlayarak 1826-1926-1976 geçitlerinde etkilenmiş ve günümüze: 1996’ya ulaşmıştır.
       Musikimizin bugünü ve 1996’daki tahmînî gelişimi, “perşembenin gelişi çarşambadan belli olur!” hikmetli sözüne uyularak 1994-95’den geriye gidilmeden incelenmeye çalışılmıştır.
       İki yıl kadar önce VEYS-FM, sabahtan akşama Klasik Türk musikisi yayınıyle değerli bir hizmet başlatmıştır. O kadar ki, aynı gün birkaç kere Nevâ Kâr’ı dinlemişizdir. Bu deneme yayınından sonra WEYS-FM, romantik fakat soylu eserlerle hizmetini sürdürmektedir.
       Gene iki yıl kadar önce TGRT, Tuğrul İnançer-Ahmet Özhan topluluğunun açıklamalı, sürekli, seviyeli programlarıyle geniş kitlelerin ilgisini çekmiştir.
Kanal-7’de Nuri Sesigüzel’in Sıra geceleri; Kanal-7 ve Samanyolu TV’de Nurettin Çelik ve arkadaşlarının seviyeli ve çok sayıda dinleyiciye hitâb eden programları taktirle karşılanmıştır.
HBB’de, Kanal-6’da Mustafa Keser ve takipçilerinin “İsteyin çalalım” programları “çok geniş” bir ilgi odağı olmuştur.
TGRT hâriç, anılan TV’ler, hizmetlerini sürdürmektedirler.
Türk musikisine faydalı olma açısından değerlendirmede, şu hususlar dikkate alınmalıdır:
Yukarıda adı geçen TV kanallarının Türk musikisi yayımları kanal kanal değil, birlikte göz önüne alınırsa, farklı kültür seviyesinde çok geniş bir kitleye hizmet verildiği, musikimizin tanıtıldığı sonucuna varılır. “Biz yalnız yüksek seviyede müzik istiyoruz!” demekle, “ilkokullar, ortaokullar kapatılsın; üniversitelerle onlara öğrenci yetiştiren liseler kâfîdir!” demek arasında büyük bir fark yoktur. Sözü geçen TV kanalları -ayrı ayrı değil de bütünüyle dikkate alındığında- bir halk konservatuarının çeşitli sınıflarıdır. Klasik devirde yaşamalarına rağmen bazı bestekârlarımız, bu görüşle olsa gerek; her türde, formda eserler vermiştir. Özet olarak şu söylenebilir: Geniş kitlelerce tanınmanın ön şartı geniş kitlelere seslenebilmektir. Bunlar arasında, tür-form ne olursa olsun san’at endîşesini k0rumuş olanlara ise büyük bestekâr denir; Dede Ef. gibi..
       TRT’ye gelince..
       Yaklaşık 60 yıldan bu yana Ankara’da ve İstanbul’da hizmet veren devlet radyo ve televizyonlarında şimdi çoğu merhum değerli hocalar değerli hayrü’l-halef değerli talebeler yetiştirmişlerdir. Bu değerli hocalara “sıradan memur veya anlaşmalı” gözüyle bakılmış; genel müzik yayınları ve Türk müziği programlarında söz hakkı verilmemiş ve daha ileri gidilerek “Türk musikisi çocuk korosu” gibi programlar, gösterişli programlarla açıklanan, yarışmalarla ortaya konulan repertuarına rağmen “ünlü batı müzikçilerinin vetoları, fetvâlarıyle” rafa kaldırılmıştır. Bir örnek daha; TET, programlarda evvelce “Türkçe sözlü hafif batı müziği” derken bunun yerine “hafif müzik” deyimini getirmekle Türk musikisi alanını kurnazca daraltmıştır. TRT’nin millî musikimize vurduğu darbrler Mecmuamızın Nu. 440 13/17. sayfalarında anlatılmışsa da bir sonuç alınamamıştır.
Günümüzde ise :
a) TRT, Türk musikisine saygısızlık etmektedir;
Bütünüyle Türk musikisi programı bir yana, bir şarkı, “haberker” öncesinde yarım bırakılmaktadır. Diğer programlarda ise “ana haber bülteni” 3 dakika kadar gecikebilmektedir. Hem saygısızlık, hem farklı muamele..
Bir sazsemaisi 2. ölçüsünde kesilip arada reklama yer verilmiş ve sazsemaisine kaldığı yerden devam olunmuştur.
b) Belgesel özellikte Türk musikisi
     Türk musikisi câhili çekimcilerin
      keyfine bırakılmıştır:
Türk musikisinin câhili çekimciler 2 saat kadar çekim yaptıktan sonra programa katılan müzikçilerin fikrini almadan kuşa çevirip yarısından azını ekrana getirmektedir.
İki örnek yeterlidir sanırım..
    TV-2, 5 yıl kadar önce, Ramazan münasebetiyle, Üsküdar’da(Yeni Vâlide Câmiinde?), CUMHUR MÜEZZİNLİĞİ konusunda bir belgesel çekimi yapıldı. Ne yazık ki, çekimci; cumhur müezzinliğini bilen nâdir şahıslardan Necdet Tanlak’a, İzzet Eskidemir’e danışmadan, asıl gösterime getirilmesi gereken bökümleri kırparak belgeselin değerini büyük biçimde azalttı. Ayrıca, durumu bilmeyen izleyiciler, bu iki şahıs için  “noksan anlattı” notunu verdiler.
   Aynı hatâlar, bu yılki “Sadeddin Arel’i anma programının da başına geldi.
TRT GENEL MÜDÜRLÜĞÜ, Amerikan filmlerinde işittiğimiz “KOVULDUN” kelimesini, yukarıda açıklanan saygısızlıkları, cehâleti cür’etle tekrar eden reklamcısından, program çekimcisinden/yapımcıcından esirgememelidir.
   TRT, Mustafa Keser’in (HBB’nin, Kanal 6’nın) “İsteyin çalalım” programlarının peşinden giderek haftanın bir gününü Türk sanat musikisi, bir diğer gününü Türk halk musikisi dinleyici isteklerine ayırmıştır.
FM Radyo-3’ü yıllardır Klasik batı müziğine ayıran TRT’nin, VEYS-FM’i de dikkate alması istenmekte, beklenmektedir. “Hizmette yarış” bunu gerektirmektedir.
   Özellikle 1826’dan bu yana, klasik bestekârlarımız (başta Dede Ef.) müzik kültürü olmayan veya gelişmemiş geniş halk kitlelerine de hitâb eden fakat gene de seviyeli, eserler meydana getirmişlerdir.
1930 ilk yıllarından itibaren taş plak, yerli fimler, sahneler, Radyo, 45 ve 33 devirlş plaklar, teyp, özel TV’ler, video.. geniş ktlelere yönelen ve bugün toplam olarak trilyonlarla ifade olunabilen bir “sanat pazarı” ortaya çıkarmıştır. Stüdyolar, aranjman, albümcülük, klipçilik, müzikal koreografi.. de bu pazarı geliştrmektedir. Bu “sanatsal ticaret” yalnızca “kâr endîşesi” güttüğünden “estetik kaygı” dikkate alınmamaktadır.
Soylu müziği devlet ve devletliler korur!. Devletliler’in bugünki karşılığı sponsorlar’dır ve banka, holding sahibi sponsorlar ise millî musikimizi tanımamakta, yalnızca Batı müziğine omuz vermektedir.
Devlete gelince.. Kültür Bakanlığı Türk musikisi koro ve toplulukları zâten millî musikimiz zevk ve kültürü edinmiş belirli bir kesime hizmet etmekte; büyük önemi olan 15-20 yaş kuşağından katılımları sağlayamamaktadır. “Türk musikisi çocuk ve okul şarkıları koroları” repertuarı TRT’ce temin edilmişken yasaklanması bir gaflet eseri midir, yoksa menfî bir planın gereği midir.. Yetkili resmî makamların sonucu olarak 15-20 yaş grupu yalnızca pop müziğini değil, kliplerde gördüklerini benimsememektedir. Şu beyit, durumun özetidir:
                                       Delikanlı
               Bir kuşaktır ki kulaklar küpeli;
               Up-uzun saçları var.. kurdeleli!
                                       – : –
Musikimiz neden geriliyor?..
    Klasik Türk musikisi sözlü eserlerinin güfteleri arûz veznindedir. Arûz vezinleri ile Türk musikisi usûlleri, hattâ formları arasındaki ilişkiler ise mâlûmdur. 50 yıl öncesine kadar, arûzu bilmeyen bestekârımız pek azdı; şimdi ise pek azımız biliyor..
Ağustos 1993 Türk Dili’nden şunları okuyalım: “Burada kendimi soyutlamadan konuyla ilgili bütün üniversite öğretim üyelerine sormak istiyorum: Aruzla yazılmış bir şiirin veznini ilk mısraından yahut beytınden duyabiliyor musunuz? … “
Bu şartlar altında, ilerleme bir yana, klasik sözlü eserlerimizi, formlarımızı, beste tekniğini incelemek bile gücümüz dışında kalmaktadır.
     1995’in önemli olaylarından birisi de MESAM yönetiminin popçuların eline geçmesidir.  1988’de A.Pekkan, N.Duru. Nilüfer, A.Özdemiroğlu, S.Aksu, F.Ünal, B.Mançu, O.Tunç, B.Silahlıpoda, Z.Livaneli, Erol Evgin öndersiğinde POPSAV’ı kurarak güçlendiler ve başardılar.
      Esme ey bâd esme cânân uykuda!           
____________________________________________________
(*) Musiki Mecmuası YIL : 49    Nu. 454  EYLÜL 1996 s.21-23’den aynen ve tamamen iktibâs olunmuştur.
                                                                                              
                    *  *  * *  *  *
            
                                                                                                Aşağıdaki yazı, 13 Haziran 2012 Çarşamba, MİLAT gazetesi s.14’deki KÜLTÜR & SANAT sayfasından alınmıştır:(NOT: Dipnotları tarafımdan eklenmiştir.)
                                                     Bir tabu(*) daha yıkıldı
       12 Mart döneminden kalma tabulardan birisi daha Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Salonu’nda yıkıldı. Ankaradaki CSO Salonu’nda divan edebiyatının en büyük isimlerinden olan Urfalı şair Nabi hakkında bir anma toplantısı ve Buhurizade Mustafa Itri Efendi’nin eserlerinin icra edildiği konser düzenlendi.
       TÜRK Müziği eğitiminin yasak(**), devlete ait konser salonlarında bir Türk Müziği konseri konserinin de verilmediği 12 Mart döneminden kalma tabulardan biri, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Salonu’nda yıkıldı. Ankara’daki CSO Salonu’nda divan edebiyatının en büyük isimlerinden olan Urfalı şair Nabi hakkında bir anma toplantısı ve Buhurizade Mustafa Itri Efendi’nin icra edildiği bir konser düzenlendi. Bu tarihi geceye Başbakan Recep Tayyip Erdoğan eşiyle birlikte katılırken, çok sayıda bakan da Itri dinlemek için salona geldi. Gecenin açılışında Kültür Bakanı Ertuğrul Günay kısa bir konuşma yaptı. Günay, 1712’de vefat eden Nabi ve Itri’nin 300. ölüm yıldönümleri münasebetiyle 2012’nin “Itri” ve “Nabi” yılı ilan edildiğini söyledi. Günay, gelecek yıl da Piri Reis’in ünlü haritasının 500. yıldönümü münasebeti nedeniyle etkinlikler olacağını haber verdi. Selçuk Üniversitesi Tıp Faküntesi Kardiyoloji Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Bülent Behlül Altınkeser de yaptığı kısa konuşmada Nabi ve Itri hakkında bilgi verdi ve bazı bestelerini okudu. Altınkeser, “41 senelik tehirle içinde bulunduğumuz salon Buhurizade Mustafa Itri Efendi,yani Itri olacaktır” ifadelerini kullandı. Devlet Türk Müziği Araştırma ve Uygulama Topluluğu tarafından eserlerin icra edildiği konserde Itri’nın Neva Kar, Isfahan Murabba Beste, Dügah Murabba Beste, Hisar Ağırsemai, Nühüft Tevşih, Pençgah Murabba Beste, Rast Ağırsemai, Segah Tekbir ve Salat-ı Ümmiyye ve Segah Yürüksemai gibi eserleri icra edildi. Konser sonunda ise Sanat Yönetmeni Murat Salim Tokaç, Itri’nin bestelerini icra etmenin zor olduğunu söyleyerek, iki yıldır bu konsere hazırlandıklarını belirtti. Tokaç, “Hatırlamak değil unutturmamak unutturmamak dileğiyle” ifadelerini kullandı. Gecenin sonunda Başbakan Erdoğan ve eşi Emine Erdoğan da sahneye çıkarak sanatçıları tek tek tokalaşarak tebrik etti. Erdoğan, Murat Salik Tokaç’a da bir plaket takdim etti.
(*)
Sayın Yılmaz KARAKOYUNLU’nun, HABERTÜRK Gazetesinde çıkmış yazısını, İnternet’den aktarıyorum:
               [[ CSO Meydan Muharebesi
17 Haziran 2009 Çarşamba
(…..) 27 Aralık 1971 tarihinde Ankara CSO Konser Salonu’nda Itri Konseri verilmesi kararlaştırılmıştı. Konseri, Türk musikisinin üstad isimlerinden İsmail Baha Sürelsan yönetecekti. Kültür Bakanı Talat Sait Halman ile mutabakata varılmıştı. Provalar ciddiyet ve özen içinde yürütülüyordu. Bu mutabakat 3 Ağustos günü kamuoyuna açıklanmıştı. Herkes bu konseri merakla bekliyordu. Derken, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası viyolocularından Faruk Güvenç, Başbakan Nihat Erim’e bir şikayet mektubu gönderdi. CSO Konser Salonu’nda “Itri Konseri” verilmesini, “Atatürk ilkelerinden sapma” olarak gösteriyor ve “Kemalist müzikçilerin tepkiler vermeden” konserin iptalini istiyordu.(*)
Beş gerekçe ileri sürmüştü. Bunların özetini kendi kaleminden aktarıyorum:
Talat Sait Halman, iş başına gelir gelmez Topkapı Sarayı’nda konser düzenlemiştir.
Turist mevsiminde Galata Mevlevihanesi’ni açıp haftada iki ayin yaptıracağını müjdelemiştir.
İngiliz Kraliçesi’nin karşısına Atatürk Türkiyesi’nin sanat temsilcisi olarak Münir Nurettin Selçuk’u çıkarmıştrır.
“Devlet” Konser Salonu’nda “Itri Gecesi” tertiplemiştir.
Alaturkanın öğretileceği bir “Devlet konservatuvarı” açacağını beyan etmiştir.(**)
Daha sonra eşi Suna Kan, Nihat Erim’e bir mektup yazarak “devlet” konser salonunda alaturka konser vermeyi Atatürk devrimleri’ne aykırı olduğunu yazmıştır.
Rivayet olundu ki, Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay’ı da harekete geçirdiler. Hatta araya İsmet Paşa’yı da koydular. Nihat Erim Hükümetini “reformist” değil, “deformist” olara ilan ettiler. Nihat Erim’in eli ayağına dolaştı.
Buna “Birinci CSO Meydan Muharebesi” deniyordu.
1971 yılında dönemin Cumhurbaşkanı korktu… Muhalefer lideri korktu… Nihat Erim’e yüklendiler. Erimin de gözü korktu. Eli ayağına dolaştı.
Korkmayan tek kişi Kültür Bakanı idi. Konserde ısrar etti; Başbakan Erim, bu mektuplar üzerine Talat Halman’ı bakanlıktan aldı… Bunun için yeniden kabine kurdu. Aynı gün Itri Konser iptal edildi… Opera konser salonu bomboştu.
Türkiye’nin Devlet Klasik Türk Müziği Korosu vardır; ama devlet salonunda konser verme imkanı yoktur..    Bugün de yok… (…)   ]]
( * ) Dr. C. ÖNEY> 25.6.1973 tarihinde, Topkapı Sarayı’nda, “Saraydan Kız Kaçırma Operası” sunuldu.
(**) Dr. C. ÖNEY> Asıl hedef, Türk Musikisi Devlet Konservatuarı’nın açılmasını önlemekti,.. Alafrangacılarımız, CSO Konser Salonu senaryosunu bir bahane olarak tertip ettiler..
Muhterem Talat Sait Halman; gelecekdekilere de örnek olacak bir davranışda bulunmuştur.       
 
                                                                                             ****************
Aşağıdaki haber, 24 Şubat 2012 tarihli akit gazetesi 16ncı sahîfasından -kısaltılarak- alınmıştır.
 AK Parti’nin YÖK Yasa’sını Genelkurmay’da görüşmüşler
          Ergenekon davasının tutuksuz sanığı MGK eski Genel Sekreteri Tuncer Kılınç, AK Parti’nin hazırladığı YÖK Yasa Tasarısı’nı, aralarında Ergenekon sanığı Fatih Hilmioğlu’nun da bulunduğu bazı rektörlerle Genelkurmay’daki makamında görüştüğünü söyledi.
KENAN KIRAN/İSTANBUL
(…..) İkinci “Ergenekon” davasının 159. duruşmasına CHP İzmir Milletvekili Mustafa Balbay, Türk Metal Sendikası Genel Başkanı Mustafa Özbek, gazeteci Tuncay Özkan, emekli Orgeneral Hurşit Tolon ve Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu’nun da aralarında bulunduğu sanıklar katıldı. (………)
REKTÖRLER, MGK GENEL SEKRETERİ’NE ÇIKMIŞ,
     Kılınç, İnönü Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu’nun sorusu üzerine, AK Parti Hükümeti döneminde hazırlanan YÖK Yasa Tasarısı üzerine bazı rektörlerin kendisinin yanına geldiklerini söyledi. Kılınç, “YÖK Yasa Tasarısı hazırlanmıştı. Fatih Hilmioğlu’nun da bulunduğu rektörler gelmişti. Ferit Bernay, Fatih Hilmioğlu’nu hatırlıyorum” dedi. Hilmioğlu, Mahkeme Heyeti’ne Tuncer Kılınç’ın makam odasında rektörlerle gerçekleşen görüşmenin fotoğrafını verdi. Söz konusu fotoğrafı inceleyen Tuncer Kılınç, “Fotoğraftaki kişi benim. Bu görüşme, 3 Mart 2003 tarihinde benim makam odamda gerçekleşti. Ben MGK Genel Sekreteri olarak üniformalıydım” dedi.
     Tutuklu sanık Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu da, YÖK Yasa Tasarısı için Genelkurmay Eski Başkanı Emekli Orgeneral Yaşar Büyükanıt, Dönemin jandarma Genel Komutanı Emekli Orgeneral Şener Eruygur ve dönemin MGK Genel Sekreteri Emekli Orgeneral Tuncer Kılınç’la görüştüklerini söyledi. (…)
          Aşağıdaki Haber; 27 Ağustos 2012 tarihli akit gazetesi 20nci sahîfasından aynen ve tamâmen alınmıştır:
 [[ Ünlü Rus keman virtüözü Sergey: Ezan sesinden çok etkilendim
ANTALYA – Antalya’da yaşayan dünyaca ünlü Rus devlet sanatçısı kemancı Sergey Kravchenko ve Litvanyalı meslektaşı Jurgis Dvarionas, genç yeteneklerin artık virtiöz olmak yerine bir an önce popüler olmayı tercih etmesinden yakınarak, 20. yüzyılın ünlü isimlerinin yerinin doldurulamayacağını söyledi. Ünlü Rus keman sanatçısı Sergey Kravchenko, 2 yıldır Antalya’nın Konyaaltı İlçesinde satın aldığı evde yaşıyor. Kışın Moskova Çaykovski Konservatuvarı’nda görev yapan 65 yaşındaki profesör Kravchenko, yılın belli dönemlerinde Antalya’ya gelerek hem dinleniyor hem de sanatsal çalışmalarına devam ediyor. Türkiye’de kendisini şaşırtan şeylerin başında ezan sesinin geldiğini vurgulayan Kravchenko, dinledilçe her vakit ezanın farklı makamlarda okunduğunu fark ettiğine değindi. Kravchenko, özellikle ikindi ezanında müezzin diğer vakitlere göre daha güçlü bir sesle ezanı okuduğunu vurguladı. Litvanya Müzik Akademisi’nde profesör Jurgis Dvarionas ise geleneksel kültürün korunması gerektiğine işaret ederek, “Hip hop gibi popüler kültür müziklerini dinliyor musunuz? sorusuna ise “Müezzinin sesi benim için daha güzel” diye yanıt verdi. ]]
21.o6.1986 târihli Yeni Nesil’de çıkan “Millî Mücâdele Târîhimiz yazılmalı!.” başlıklı yazımın sonundaki beyitlerim:
                                          Misâk- millî?..
                         Millî misâkı izledi Millî Mücâdele:
                         Düşmanların desîsesi saptırdı gàyeyi!..
                                                          *
                                            Zâlimin fendi!..
                         Kaldı yollarda şehîd, İzmir’e gàzî girdik;
                         İngiliz; ver, dedi İstanbul için fidyesini!..
                                                           *
                                            Mudanya’dan önce!..
                         İlk hedef Akdeniz’dı.. doğruydu..
                         Râzı olduk sonunda Marmara’ya!..
                                                            *
                                             Karşımızda oturtmadılar!.
                         Mağlûbiyetle harbi kapatmış; siyâseten
                         Gàlip pozundadır Yunanistan Mudanya’da!..
                                                            *
                                              Bugün de çekiyoruz!..
                          Mağlûb iken Yunan, niye yoktur Mudanya’da?..
                          Çektik Lozan’da biz bu hatânın cezâsını!,,
                                                             *
                                               Haçlının kini!..
                           Türk-İngiliz görüşmesi başlar Mudanya’da;
                           Gündemdedir Birinci Cihan Harbi, Mondros!..
                                                              *
                                                İşin doğrusu!..
                            Kurtuluş Harbi bulur son, 9 Eylül dediler…
                            Girdik İstanbul’a yıl sonra, verip fidyesini!..
                                                               *
                                                 Lozan’da
                             “Nuh!” deyip durma da imzâla şunu;
                             Yoksa çıkmam, dedi, İstanbul’dan!..
                                                                 *
                                                  Lozan’daki karşılaşma!
                              Birinci devresi 1-1 berâbereyle geçip;
                              İkinci devrede 5 gol yiyince döndü ekip!..
                                                                 *
                                                    Versay ve Lozan!
                               Versay’ın kopyası gerçekte Lozan!..
                               Gayr-ı Müslimlere tâviz, cabası!..
                                                                   *
                                                     Koridor kıskacı!..
                                Oku, dikkatle Lozan, Versay’ı.. târihlere sor!..
                                Müşterek yönleri pek çok.. Ege, Danzig koridor!..
                                                                    *
                                                       Oku ve anla!
                                 Lozan muâhedesinden verir sahih haberi;
                                 Otuz yedinci ilâ kırk beşinci maddeleri!..
                                   
        **********************************************************************
                 İslâm san’atları Sempozyumu   (*)        
                                                                Dr. Cahit Öney
       İSLÂMIN getirdiği bir ortak san’at görüşü ve bunun kaideleri mevcuttur. Bu görüşler her islâm memleketinde yorumlara tâbî kılınmış ve özde ortaklık, beraberlik korunmakla berâber farklı şekiller, formlar ortaya çıkmıştır. Bu çeşitlenmelerden bir kısmı diğer dindaş milletlerce de kabul görmüş, benimsenmiştir. Son asırlarda Hilâfetin makarrı olmak dolayısıyla Osmanlıların tesiri tabiatıyle çok daha fazladır. Bunlara kısa misaller olarak mîmârî ve makamla okunan Mevlid-i Şerîf’in; Hatib zâkiri Hasan Efendi veye Buhûrî-zâde Mustafa Itrî Efendi tarafından seslendirilmiş olduğu münâkaşa mevzûu Salât-ı Ümmiyye’nin, Tekbîr’in diğer İslâm memleketlerinde de taammümü bunlardan başlıcalarıdır. İslâm mûsıkîsi Osmanlılar zamanında Câmi Mûsıkîsi ve Tasavvuf Mûsıkîsi dallarında çeşitli ve kıymetli formlar kazanmıştır. Tevşih, Cenâze salâtı (Batının cenaze marşı bunun muahhar mukabilidir), Tesbîh, Temcie, Mîrâciye gibi…
       San’at da dâhil her faâliyet, ancak esasları Kur’ân-ı Kerîm ve Hadis-i Şeriflerden kaynaklandığı, mülhem olduğu; onların esaslarına hürmet ve riâyet gösterdiği nisbette İslâmîdir. Bu san’atların başlıcaları ise ses san’atları (mûsıkî), dil san’atları (edebiyat, şir…), hat san’atı, mîmârî, tezhib ve tezyin san’atlarıdır. Bunlardan mûsıkînin İslâma nisbetini, İslâmî menşeini 1982 Milletlerarası Türkoloji Kongresinde sunduğumuz nâçiz bir tebliğde belirtmeğe çalışmıştık.
       18/22 Nisan 1983 tarihleri arasında İstanbul’da İslâm Tarih, San’at ve Kültürünü Araştırma Merkezinde, Hicretin 15’inci asrını kutlama programı çerçevesinde bir sempozyum tertîb edildiğini; bu sempozyuma çeşitli ülkelerden 50 civarında ilim adamının katılacağını; sunulacak tebliğlerin büyük kısmının Araştırma Merkezine ulaştığını; bu tebliğlerin kitap olarak neşredileceğini; İslâm san’atları sergisinin ise 5 ay ziyârete açık kalacağını gazetemizin 20 Mart 1983 tarihli nüshasında çıkan röportajlardan öğrenmiş bulunuyoruz. Bundan duyduğumuz sevinç ve iftihar sonsuzdur. Fakat bu sempozyumda İslâm mûsıkîsi mevzuunda memleketimizden mûsıkîşinasların dâvet edildiğini de işitmiş değiliz. Bu mvzûda ise, en salâhiyetli şahsiyetler yurdumuza bulunmaktadır. Bir kısım İslâm memleketlerinde mûsıkî konservatuarlarını biz Türklerin kurduğu (misal olarak Bağdat Konservatuarı) bunun misâli, isbâtıdır.
       Mûsikînin İslâm san’atları içindeki mümtaz ve müstesnâ yerinin sebeplerini yukarıda sözü geçen nâçiz tebliğimizde ortaya çıkarmağa çalışmıştık. Bu sempozyumun noksan kalacağını belirtmekle iktifâ ediyor ve gelecek yıl “İslâmda Mûsıkî” müstakil mevzûlu bir sempozyum tertibini Araştırma Merkezinin yetkililerinden bekliyoruz.
______________________________________
(*) 12 Eylül 1980 darbesi, Yeni Asya gazetesini kapatınca, önce Tsvir ve sonra Yeni Nesil isimleri ile neşriyâta devâm edilmiş idi.
        Yukarıdaki yazım, Tasvir gazetesinın 26.3.1983 Cumartesi nüshasından alınmıştır.
                                           PATRİOT  ve Bir Rum TÜRKÜSÜ (09.01.2013)
          Patriotların gündemde olduğu şu günlerde, çağrışımla 70 yıl önceye döndüm:
          Baylarbeyi ile Çengelköy arasındaki Havuzbaşı mevkiimde. İlkokulun ve önündeki, kitâbeli çeşmenin karşısında, 88 No. evimizde idik. Annem Rahime Öney, Çengelköy Rum İlkokulu Türkçe ve Kültür dersleri öğretmeni idi. Bu okulun sokağında büyük çoğunlukla Rumlar ikàmet ederdi. Bazılaının isimlerini de hatırlıyorum: Kasap Tanaş, Okulun müdîresi Efimiya Kamalakidu (erkek kardeşi ben yaşlardaki Yani K. nun, sonraları Papaz olduğunu işitmiştim), Öğretmen Uraniya ve ablası Eleni (kendisinden, Ortaokul 1’de Fransızca ders almıştım) ile Hararambos (çikolata fabrikası vardı); resmî bayram günleri yürüyüşleri ve bahar gezilerine âilece biz de katılırdık. Ben yaşdakilerle arkadaş olmuştum; bir kısmının isimleri: Vasil Stara, Koço Körpeoğlu.. Kilise sokağı nihâyetine doğru Terzi Katina, zenginlerden “Gazcı Koço” vs.
       
        Şu Rumca şarkıları hatırımda kalmış:
PATRİOTA (re-re-re-re) PENDİDEKA (re-do-re-re) MARGORİÇA (re-do-re-mi) MU  (4 re)
                                       Aynı melodi ile:
KEMER PANDRAP SANİ FİLİ MARGORİÇAMU
24.1.1996 YENİ ŞAFAK gazetesinden alıntı:
[[  A L I N T I (Dizgi hataları dahi düzeltlmeksizin, aynen ve tamamen..)
Bir şarkının hazin hikâyesi
ALAEDDİN Yavaşca, klasik musikimizin en büyük icracılarından biri olduğu kadar, bilgisi, tecrübesi, ve hoşsohbetliğiyle de seçkin bir şahsiyettir. Atatürk Kitaplığı’nda gerçekleştirilen Hatıralarla Türk Müziği’nin yakın tarihi başlıklı sohbetler dizisinin ilkinde son derecede ilginç anekdotlar anlattı. Özellikle Lem’i Atlı’nın “Bu imtidâd-ı cevre kim bahtın şitâb-ı var” güfteli Uşşak şarkısının hikâyesi çok çarpıcıydı. Yıl 1952 veya 1953; Halk Partisi’nden bir hanım milletvekili Demokrat Parti’ye geçmek istemektedir; TBMM kürsüsünde etkili konuşmalarıyla tanınan, aktif, becerikli, ceberut bir hanım. Bunun için vaktiyle babasının yakın dostlarından olan Refik Koraltan’a aracı olması için ricada bulunur. Ve Ziraat Bankası Genel Müdürü Midhat Dülger’in Kalender’deki büyük evinde yemekli bir toplantı düzenlenir. Refik Koraltan, bu toplantıda eşi Mukbile Hanım’ın akrabalarından Alâeddin Yavaşça’nın da küçük bir konser vermesini istemiştir. Ve toplantı günü gelir çatar. Uzun yemek masasının etrafında kimler yoktur ki! Celal Bayar, Adnan Menderes, Fuat Köprülü, Refik Koraltan, yani dört kurucu ve önde gelen bakanlar, milletvekilleri… Hepsi de hanımlarıyla gelmişlerdir.                                        (…) Alaeddin Yavaşca, birkaç eser okuduktan sonra Menderes’in kalktığını görür ve fena halde alınarak “Hiç konserin yarısında kalkılır mı, sevmiyorsan musiki istemeseydin? diye geçirir içinden. Fakat tam o sırada kulağında birinin nefesini hisseder ve bir fısıltı: “Sayın doktor; acaba repertuarınızda ‘Bu imtidâd-ı cevre kim bahtın şitâbı var’ şarkısı var mı?” “Dönüp baktım ki Adnan Menderes” diyor Alaeddin Yavaşca, “Meğerse arkadan dolaşmış. ‘Var efendim’ dedim. ‘Lütfen okur musun, rica edeceğim?’ dedi. ‘Hayhay efendim’ dedim. Gitti yerine oturdu ve bu sefer aynı şarkıyı yüksek sesle istedi. Düşününüz, bir sanatkârı, istediği şarkının repertuarında bulunmaması ihtimalini düşünerek kalabalık önünde küçük düşürmemek için gidip önce kulağına fısıldıyor. Varsa isteyecek! Ne büyük incelik! Doğrusu içimden geçirdiklerimden utandım.”

   Adnan Menderes’in sözkonusu şarkıyı istemesi sebepsiz değildir. Akrabalarından Dr. Nazım’a, İstiklal Mahkemesi tarafından idama mahkum edildikten sonra, mutat olduğu üzere, son arzusu sorulur. Ünlü İttihatçı der ki: “Gidin Paşa’ya söyleyin, ‘Bu rüzgâr-ı bî-mededin inkılâbı var.”

   Bu, Adnan Menderes’in sözkonusu toplantıda Alaeddin Yavaşca’dan istediği Uşşak şarkının dördüncü mısrasıdır.

   Dr. Nazım’la ilgili idam kararı, Atatürk’e imza için Marmara Köşkü’nde bir balo sırasında götürülür. Refik Koraltan’ın Yavaşca’ya anlattığına göre, rengi sararan Atatürk kalemi elinden atar. İsmet Paşa’nın “Paşam zaaf göstermeyin!” ihtarı üzerine istemeyerek imzalarken Dr. Nazım’ın son arzusunun ne olduğunu sorar. Söylediklerini aynen naklederler. Bunun üzerine, üzüntülü bir sesle “Kaldırın bu şarkıyı” deyiverir. Ve şarkı repertuardan çıkarılıp yasaklanır.

   Lem’i Atlı’nın Uşşak Şarkısı üzerindeki yasak Kalender’de yapılan o yemekli toplantıya kadar devam edecektir.

   Menderes, Alaeddin Yavaşca’ya aynı şarkıyı bir defa daha okuttuktan sonra, “Çok rica ederim doktor, bunu bir radyo emisyonunuzda okuyunuz ve okuyacağınız zamanı bana bildiriniz!” der.

   Yavaşca, Lem’i Atlı’nın bu güzel şarkısını, radyoda, bir öğle yayını için repertuarına aldığını ve Adnan Menderes’e de bildirdiğini anlattı. Yayın biter bitmez Yavaşca’yı arayan Başbakan, heyecanlı bir sesle: “Ağzınıza sağlık aziz doktor” der, “Çok memnun ve mahzuz oldum. Çok rica ediyorum, arkadaşlarınıza da eğer kendilerinde yoksa notalarını veriniz, repertuarlarına alsınlar!”

   Lem’i Atlı’nın şarkısı üzerindeki yasak böylece kalkar kalkmasına ama “rüzgâr-ı bî-meded” meş’um bir “inkılab”la Menderes’i de vurur.

Beşir Ayvazoğlu
Dergah  (C. Öney’in Notu: Ocak 1996)                                    
                                                         
       
                                                                  
]]> “Tahsin Banguoğlu’dan hatıralar”: Dr.Metin Eriş, Yılmaz Öztuna, Cemal Kutay’ın âmentüsü http://cahitoney.com/tahsin-banguogludan-hatiralar-dr-metin-eris-yilmaz-oztuna-cemal-kutayin-amentusu/ Fri, 21 Jul 2017 18:05:34 +0000 http://104.218.51.236/cahitoney/?p=290       1984’de; Dr. Metin ERİŞ’in sâhibi olduğu BOĞAZİÇİ dergisi, Meclisimeb’ùsan caddesinin set üstündeki idârehânesinde, haftada bir gün, yazarları olarak tanışma ve sohbet toplantılarımız olurdu. Muhterem Dr. Metin Eriş; büyüğümüz Tahsin Banguoğlu’nun hâtıralarını teype kaydederdi. Ben de, eve dönüşümde,1984 ECE (cep) Takvimime şu sözlerini not etmişim:
       Almanya’da tahsîlimde “Fonetik Sertifikası” almıştım. Ankara’da Konservatuar kurulunca Alman hocalar getirildi. Bunların garip istekleri oluyordu. Meselâ: [ “ı” sesinden vaz geçemez misiniz.. onun yerine “i” sesi ile yetinilemez mi? ] dediler. Bir diğer sözleri: [ Türk çocuklarının gırtlağı Türk ses sistemine göre.. İlkokul mezunları bile opera söyleyemiyorlar! ] Ben de; ninni dinliyorlar, ondan! dedim. Mùsıkî, Türkün ikinci dilidir! dedim. Hindemith: [Türk halk mùsıkîsinin dünyâda eşi yok.. aman bunları derleyin!] derdi. 1938’de Anadolu’ya Derleme hey’etleri gönderildi. Necil Kâzım, H.B.Yönetken.. ile ben de Batı-anadolu’ya gittim. Alaturka yasak, Halk mùsıkîsi serbest idi. Vasfi Rıza anlattı: – Toplanıp ehl-i hevâ, herbiri bir saaaz çalar! – dendiği gibi, Vasfi Rıza ve arkadaşları Ankara’da gizlice fasıl yaparlarmış. Atatürk haber almış.. baskın yapmış; fakat sonra yumuşamış, kendisi de dinlemiş…
       1936’da Şükrü Kaya imzâsıyla Alaturkanın yasaklandığı Vâlîliklere, Kaymakamlıklara ta’mîm edilmişti…
       Dil kongrelerinden birinde (1936?) Atatürk, çevresinde dolaşan Ülkü’yü göstererek: “Bu çocuk gramer mi okudu? Gramere ne lüzum var!” deyince Maârif Vekîli derslerden grameri kaldırdı…
        1984 Cep takvimimin 19 Mayıs Cumartesi sahîfasından:
        Prof. Dr. Tahsin Banguoğlu’nun Vaniköy’deki yalısına gidildi. Bizim Amcazâde grupundan olanlar: Cahit Atasoy, Haydar Sanal, Ahmet Alpöz (ve eşi), Bn.Atasoy, Aykan, Ahad, Nevzat Pamukçu, Kemânî Kemâl Yücebıyık. Ayrıca: Kemânî Yılmaz Özer, Kanùnî Erol Deran ve eşi Sevim Deran, Prof.Dr.Muharrem Ergin de orada idiler. “Yùnus Emre’ye Sesleniş” başlıklı şiirimi Prof.Dr.Banguoğlu ve Prof.Dr.Ergin’e sundum.
         1984 Cep takvimimin 14 Hazîrân Perşembe sahîfasından:
         17.30’da Boğaziçi Dergisi’nde buluşuldu ve YÖK hakkında görüşüldü. Cahit Atasoy, Fikret Değerli, Prof.Dr.Tahsin Banguoğlu, Prof.Dr.Mehmet Kaplan, Prof.Dr.Muharrem Ergin, Prof.Dr.İbrahim Kafesoğlu….. vardı. 19.30’da hep birlikte iftar için Sultanahmet Konak Oteli’ne gidildi; kameriyesinde iftar edildi.. Hâfız Selâhaddin bey Kur’ân-ı Kerîm tilâvet eyledi, Âdem Erim Sofra duâsını okudu. Bu arada “Yùnus Emre’ye Sesleniş” şiirimi Prof.Dr.Mehmet Kaplan’a verdim; dikkatle okudu ve: Arùzu iyi kullanıyorsunuz, dedi. Bu iftara (Petrol vakfından) Aydın Bolak ve eski Kültür bakanlarından Avni Akyol da geldiler. 8-10 kişi arasında ben de Aydınlar Ocağı Derneği’ne üye oldum. Toplam üye sayısı takrîben 85 imiş.
Katılanlar (BOĞAZİÇİ Dergisi Temmuz 1984:) Prof.Dr.Süleyman Yalçın, Prof. Dr.Muharrem Ergin, Prof.Dr.Tahsin Banguoğlu, Prof.Dr.A.Yüksel Özemre, Ahmet Kabaklı, Profesör Dr.Muharrem Miraboğlu, Sabri Ülker, Orhan Özokur, Murat Ülker, Nihat Bozkurt, Necâti Bozkurt, Erk Yurtsever, Prof.Dr.İbrahim Kafesoğlu, Prof.Dr.Mehmet Kaplan, Prof.Dr.Mehmet Bilge, Gültekin Tarı, Gürbüz Azak, Doç.Dr.Fevzi Samuk, Dr.Cahit Öney, Prof.Dr.Sabahattin Zaim, Doç.Dr.Necati Ağıralioğlu, Uğur Derman, Aydın Bolak, M.Cahit Atasoy, Âdem Erim, Vahap Karahasanoğlu, Doç.Dr.Taner Karahasanoğlu, Doç.Dr.Tevfik Ertüzün, Dr.Metin Eriş, Altan Deliorman, Zekeriya Erdim
       BOĞAZİÇİ’nin 3üncü yılı.. Turing Otomobil Kurumu’nun Sultanahmet’deki Konak Oteli Çiçek serasında verilen iftar yemeği ile kutlanmış oldu.
Tahsin Banguoğlu’nu tanıtıcı bir Not: Kadir Mısıroğlu’nun İstanbul-1971 baskı tarihli ve LOZAN başlıklı eseri 1inci cildi 321inci sahîfasından, aynen:(…Tahsin Banguoğlu’nun 1965 senesi Kıbrıs görüşmeleri dolayısıyla Millet Meclisi’nde söylediği gibi “Biz, çocuklarımıza Lozan Muahedenamesini alkışlatırız ama, onlara bunun içinde ne olduğunu öğretmeyiz. İstikbalde Türk çocuklarının Lozan muahedenamesini reddedecekleri muhakkaktır.”)
     CELÂLEDDİN ÖKTEN merhùm (Tırabzon 1882 – İstanbul 21 Kasım 1961)
      Celâleddin Hoca (Celâl Hoca) merhùm, 1930’lu ve 1940’lı yıllarda İstanbul’un Lise ve Orta dereceli okullarında öğretmenlikler yapmış, 1947’de Vefa Lisesi Felsefe öğretmenliğinden emekliye ayrılmıştır.
        Celâl Hoca merhùmun “Medenî Bilgiler” hocalığı da vardır:
         Kabataş Erkek Lisesi’nin, 1937-1938 ders yılı sonuna kadar, aynı binâda “Orta bölümü” vardı. 1939’da yalnızca Lise bölümü kaldı. Müdürü: Nuri Onur; müdür muâvinleri Sıtkı bey, Nurettin bey.. idi. Celâl Hoca; Kabataş Erkek Lisesi Ortaokul 8. sınıfında, 1938’de “Medenî Bilgiler” dersini öğretirdi. “Medenî Bilgiler” kitabından,
öğrencilerinin ezberlemelerini şart koştuğu cümle, “Zengin bir hâtıra mîrâsına sâhip bulunan..” diye başlayan “milletin ta’rîfi” idi.
Öğrencilerine, dosdoğru insan olmak için “İşi gücü hiyle!” kişilere uymamak gerektiğini sık sık telkîn ederdi.
Ara sıra da olsa: Sandalyada bağdaş kurarak ders anlatır, başında takke ile otururdu; enfiye kullandığı söylenirdi.
       YAĞMUR YARINEVİ’nin 1962’de neşrettiği  “CELÂL HOCA” başlıklı 94 sahîfelik eserde Ali Fuad BAŞGİL, Emin IŞIK, Selâhaddin KAYA, Nurettin TOPÇU, Mahir İZ, Ali Ulvi KURUCU, Cevdet SOYDANSES, Kemâleddin NOMER, Halil Ziya ERCE, Mustafa DURMUŞ, Zübeyir KOÇ hocalarımızın hatıraları ile; Celâl Hoca’nın Tercüme eserlerinden parçalar’ı(x) mevcuttur.  
          Kul hakkına riayet eden milliyetperver, İstanbul türkçesini ve telâffùzunu öğreten bir Lise hocası olarak iz bırakan Celâl Hocamıza “Cemâlûllàh’ı rü’yet” ihsân buyurulmasını duà ederim.
(x) RESÛL-İ EKREM EFENDİMİZİN SIDKINA DELÂLET EDEN MU’CİZÂT VE ÂYÂTININ BEYÂNI (s. 85 -86)
        – İmam Gazâlî’nin “İhyâ” adlı eserinin şerhi olan “İthaf” dan –
        HAZCILIK (HÉDONİSME) (s.87 – 89)
        – Domecq’in “Ahlâk” adlı    eserinden
                  Yılmaz ÖZTUNA (20 Eylül 1930 İstanbul – 9 Şubat 2012 Ankara)
                                                   (VEFÂTININ ARDINDAN …)
       10 Şubat 2012 târîhli Türkiye gazetesinden alıntılar:
Sahîfa 1’den: [ CUMHURBAŞKANI GÜL: Kültürümüze zenginlik kattı
Öztuna’yı “Büyük Tarihçi” diye tanımlayan Gül, “Fikirleri, yazıları ve kitaplarıyla kültür hayatımızı zenginleştiren Yılmaz Öztuna’yı her zaman saygıyla hatırlayacağız” dedi.
BAŞBAKAN ERDOĞAN: Hizmetleri kalıcı olacak
Yılmaz Öztuna’nın milletimize büyük hizmetleri olduğunu belirten Başbakan, “Kendisi, eğitim, kültür, sanat ve medya camiamızda silinmez izler bıraktı” dedi.
BAKAN DAVUTOĞLU: Yeni nesil onun izinden gidecek
Öztuna, sadece Türk basını değil, tarihçiler için de abide bir şahsiyetti. Öztuna’nın eserleri ile yetişen nesiller, onun izinden gidecekler.
UĞURLUYORUZ
Yılmaz Öztuna, bugün Fatih Camii’nde cuma namazını müteakip kılınacak cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı’nda defnedilecek.
MANŞET: TÜRK TARİHİ ÖKSÜZ KALDI ]
Sahîfa 3’de Rahim ER’in “Yılmaz Öztuna” başlıklı köşe-yazısından:
Yılmaz Öztuna’yı kaybettik. Cenab-ı Hak, rahmet ve mağfiretiyle muamele eylesin.  (…..)
Tam ismi Abdullah Tahsin Yılmaz Öztuna’dır. (…..) Velûd bir kalem olarak nesillere tarihi sevdirdi.
Fakat, bir akademik ünvanı olmadığı için akademik çevreler fazla rağbet göstermediler. Halbuki akademik çalışma, hadisenin işçilik tarafıdır. O işçiliği tefekkür tezgâhlarından geçirecek üst bakışa gerek vardır.
       Yahya Kemal, Peyami Safa, Erol Güngör, Kemal Tahir, Necip Fazıl, Ömer Öztürkmen… gibi bazı isimlere işte nihayet Yılmaz Öztuna da dahil oldu.
       Arkada kalan Mehmet Niyazi, Sezai Karakoç, Yurdagün Göker, Kadir Mısıroğlu, Yavuz Bülent Bakiler gibi bazı isimler ise 70’i geçmiş vaziyetteler.
       Bizim çığlığımızsa vadilerde yankılanmaya devam ediyor.
       – Ekonomik kalkınma tamam!  Şükran duyuyoruz.
       Lakin, fikri kalkınmaya dayanmayan maddi kalkınmalar kalıcı olamaz.
       Bu gitmiş ve yaşı kemale ermiş değerlerin yerini ne ile, nasıl ve ne zaman dolduracaksınız?
       Bizi duyan var mı?
       Derdimizi anlayan bulunur mu?
Sahîfa 12’de Nuri ELİBOL’un “Tarihi sevdiren adam…” başlıklı köşe-yazısından:
  (…..)
  Bugün Ayasyoya Hünkâr Mahfili ibadete açılmışsa onun sayesindedir.
  Bugün Topkapı Sarayı Hırkâ–i Saâdet Dairesi’nde yeniden Kur’ân-ı kerim okunuyorsa onun sayesindedir.
  Peygamber ocağı olarak bilinen ordumuzun kuruluş tarihi yanlış biliniyordu. Bugün kutlanan gerçek tarih onun sayesindedir.
  (…..)
                                                                                                                    ********
10 Şubat 2012 târîhli akit gazetesi s.14’deki KÜLTÜR SANAT sahîfasından:
TYB Şube Başkanı Muzaffer Doğan:
(…..) Hem Osmanlı’yı sevdirmiştir, hem de Osmanlı Tarihini… Çok kimseler bilmez ama bir büyük ilim ve iman adamı Eşref Edib Fergan’ın da damadıydı. (…..)
Doç,Dr.Erhan Afyoncu:
(…..) Halka tarih kitaplarını sevdirmesinin yanında en büyük hizmeti hiç şüphesiz Hayat Tarih Mecmuası’dır ki, 1965’ten 1982’ye kadar yayınlanmıştır. (…..)
KÜLTÜR SANAT sahîfasının manşeti: Tarih öksüz kaldı
KÜLTÜR SANAT sahîfasında manşet-altı kaberi:
Sultan II. Abdülhamid’in her kesim tarafından tanınmasını sağlayan tarihçi Yılmaz Öztuna (82) akciğer kanseri sebebiyle tedavi gördüğü Güven Hastanesi’nde hayatını kaybetti. Dün sabah saatlerinde vefat eden Öztuna’nın 3-4 gündür hastanede tedavi gördüğü öğrenildi. Hastane yetkilileri, Öztuna’nın ileri derecede akciğer kanseri sebebiyle vefat ettiğini belirtti. Yılmaz Öztuna, bugün İstanbul’da toprağa verilecek.
(…..)
ÖZTUNA’NIN ÖZ GEÇMİŞİ
20 Eylül 1930 İstanbul doğumlu olan Öztuna (…) 1950 Eylül’ünden 1957 Temmuz’una kadar Paris’te kalan Öztuna, Paris’in büyük kütüphanelerinde çalıştı. Paris Üniversitesi Siyasal İlimler Enstitüsü’nde Sorbonne’da Fransız Medeniyeti kısmında, Alliance Française’nin yüksek kısmında okuyan ve Paris Konservatuarı’na devam eden Öztuna’nın, 13 yaşında ilk makalesi ve 15 yaşında ilk kitabı basıldı.
   1969’da Adalet Partisi’nden Konya Milletvekili seçilen Öztuna’nın aldığı görevler ve tarihleri şöyle:
   Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu’nda denetleme kurulu üyesi, repertuvar kurulu üyesi(x), eğitim kurulu üyesi (Ocak 1966 – Kasım 1981), Kültür Bakanlığı’nda bakan başmüşaviri (1974 – 77), İstanbul Teknik Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’nda kurucu yönetim kurulu üyesi(x) ve Türk Musikisi Korosu’nda kurucu yönetim kurulu üyesi (1975’den beri), YayKur (Yaygın Yüksek Öğretim) üniversitesinde Osmanlı siyasi ve medeniyet tarihi öğretim üyesi (1975 -1978), Milli Eğitim ve Kültür bakanlıklarında 1969’dan beri pek çok ihtisas kurulunda üye ve başkan oldu. 1974 – 1980 arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin resmi ansiklopedisi olan  ve Milli Eğitim Bakanlığı’nca yayınlanan Türk Ansiklopedisi’nin genel yayın müdürü olarak “K” harfinden “T” harfine kadar olan ciltleri yayınladı.
   Bazı kitap ve yazıları çeşitli dillere tercüme edilen Öztuna, dünyada ilk defa Türk Musikisi Tarihi Kürsüsü’nü kurdu(x). “Büyük Türkiye”, “Osmanlı Cihan Devleti”, “Büyük Türk Hakanlığı” gibi son yıllarda çok kullanılan tarihi ve siyasi tabirler de Yılmaz Öztuna’ya aittir. Ayasofya Hünkar Mahfili’nin ibadete açılması ve Topkapı Sarayı’nda Hırka-i Saadet Dairesi’nde Kur’an okunması, 1000 Temel Eser, Ankara Devlet Konser Salonu ve İstanbul Atatürk Kültür Merkezi’nin Türk Musikisi’ne açılması gibi fikirler ve realizasyonlar da Yılmaz Öztuna’ya aittir.
   Türk Kara Kuvvetleri’nin ve Deniz Kuvvetleri’nin evvelce yanlış olarak kullanan yıl dönümlerinin bugünkü doğru başlangıç tarihleri ile kullanılması da Yılmaz Öztuna’nın girişimleri sonucu olmuştur.
(x) C.Öney’in notu: Orta tahsillilerin Başbakan bile olabileceği yurdumuzda; Dünyada ilk defa Türk musikisi Devlet Konservatuarı kurulacağı/öğretim yapacağı düşünülmeden; Türk sanat musikisi, özellikle Türk halk musikisi yüksek bilgileri tartışmasız bilinen değerlere.. en başta da: “TRT repertuar Kurulu üyeliği” , “Türk musikisi devlet konservatuarı KURUCU yönetim kurulu üyeliği” dikkate alınmadan, “KÜRSÜ KURAN/KURDURULAN” Yilmaz Öztuna’ya “kürsü başkanlığı = ana bilim başkanlığı” verilememesi için gerekli “hukùkî” düzenlemeler yapıldı. [ Vefat günü yazdığım beyit: “Târih ve mùsıkî, edebiyyât… Eser veren / Gerçek değerdi.. etti vefat Yılmaz Öztuna!..”  VEZNİ: Mef,ùlü fâilâtü mefâîlü fâilün ]  
Vefatının ardından dostları Yılmaz Öztuna’yı anlattı
İktisatçı Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş: (…) Yılmaz Bey’le çok eski senelerde İstanbul’da büyük tarihçi İsmail Hami Danişmend’in sohbet meclislerinde tanıştık. ilk müracaat ettiğim tarihçiydi.
Tarih Filozofu Prof. Dr. Şahin Uçar: Osmanlı kültürüne, müzikolojiye ve daha pek çok şeye vakıftı.
Osmanlı Tarihçisi Prof. Dr. İlber Ortaylı: Şimdi merhum dostumla alakalı bu haftaki yazımı yazacağım.
Osmanlı Tarihçisi Prof. Dr. Metin Hülagü: Kalıcı eserler bıraktı, eserleriyle yaşayacaktır.
Cumhuriyet dönemi Tarihçisi Prof. Dr. Mehmet Çelik: Akademisyenlerin yapması gereken şeyleri akademisyenler yapamayınca o yaptı.
Osmanlı Tarihçisi  Prof. Dr. Abdülkadir Özcan: Tarihçiliğimizde büyük bir yeri vardı.
Bizantinist Doç. Dr. Levent Kayapınar: Milliyetçi, muhafazakar çizginin en büyük tarihçisi oldu.  
                                                               
                                                                          *****
11.02.2012 Yeniçağ gazetesi  s.9’dan:
       Öztuna son yolculuğuna uğurlandı.
   Ankara’da vefat eden eski milletvekili ve gazeteci-yazar Yılmaz Öztuna’nın (82) cenazesi, İstanbul’da toprağa verildi. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay ile birlikte geldiği Fatih Camisi’nin avlusunds Yılmaz Öztuna’nın eşi Hatice, oğlu Oğuzhan ve kızı Hanzade Öztuna’ya taziyelerini ilettkten sonra camiye geçerek, cuma namazını kıldı. Başbakan Erdoğan ve Bakan Günay, daha sonra cemaatle birlikte Öztuna’nın cenaze namazına katıldı. Cenaze namazının ardından Yılmaz Öztuna’nın Türk Bayrağına sarılı cenazesi, Fatih Camisi’ndeki töreni müteakiben Zincirlikuyu Mezarlığı’na götürülerek, burada toprağa verildi.
                                                                            *****
   12 Şubat 2012 Pazar tarihli Türkiye gazetesi; Yavuz Bülent BAKİLER’in köşe-yazısından:
   Yılmaz Öztuna’ya kör bakanlar
   (…) Bazı gazetelerimiz ise, oralı bile olmamışlar. Yani Yılmaz Öztuna’nın vefatını tek satırla olsun vermemişler. İçimden; yazıklar olsun size! Yuh olsun geçmişinize, geleceğinize! dedim. Bu ruhsuz, bu köksüz basınımız fahişelikten “Aşk yapmak, aşk yaşamak” diye bahsediyor. Şununla bununla resmen metres hayatı yaşayan kızlar, kadınlar ise, ar damarları patladığı için yüz binlerin, milyonların önünde ağızlarını “düzeyli bir ilişkimiz var!” diye açıyorlar(*). Metres veya kapatma kelimeleri, şu geberesi performans soytarısının koluna gireli “düzeyli ilişki oldular. (…..)
(*) “Anadolu aydınlanması” başarılı faâliyetleri sonucu ortaya çıkan “kıymet hükümleri farklılaşması”nı ben de yadırgamış ve bu web site’min ( BEYİTLERİM > Mef,ùlü fâilâtü mefâîlü fâilün > sahîfa 2” bölümünde şu beytime yer vermiş idim: [ “Birliktelik” : zinâda buluşmuş hanımla bey… / “Metres hayâtı”, “Aşk yaşamak?” aynı şey!..
CEMÂL KUTAY’IN ÂMENTÜSÜ
20 Nisan 1980 günü, Ankara Atatürk Kapalı Spor Salonu’nda, Ankara Kültür ve Eğitim Vakfı tarafından düzenlenen “Anarşi’nin sebepleri ve tedbirler, çâreler” konusunda, saat 14.00 – 19.00 arasında düzenlenen açık oturuma 10 bin kişi katılmıştır.
KÖPRÜ dergisi Cilt:4 Haziran 1980 tarih ve 39. sayısı sahîfa 27/29’da çıkan; Bünyamin ATEŞ’in “Şanlı bir açık oturum” başlıklı bilgiler ve köşeli parantezler içinde cümleler naklediyorum.
Açık oturumda şu kişiler konuşmuşlardır:
Ankara Kültür ve Eğitim Vakfı Mütrvelli Heyeti Başkanı açılış konuşması yapmıştır.
[[Meseleye tarihi açıdan bakıp çareler koyabilecek bir otorite Cemal Kutay, iktisadi ve içtimai açıdan bakıp çareler koyabilecek Prof.Dr.Sabahattin Zaim, hukukı ve çeşitli ideolojik açılardan bakıp çareler koyabilecek Av.Safa Mürsel ve bu meselede hem konuşmasını hem de konuşturmasını bilen Prof.Dr. Servet Armağan oradaydı.]] (…….)
[[KUTAY NE DEDİ? Tarihçi Cemal Kutay’ın tesbitleri arasında dikkati çeken husus, Kur’an ahlâkının terkedilmesi, Osmanlı iktisat ve aile sistemine sırt çevrilmesi, tarih düşmanlığı yapılması ve Cumhuriyet devrinde harf devrimi ve dil devrimi uygulaması ile anarşiye çanak tutulmasıdır.
Osmanlı âile sisteminin terkedilmesiyle birlikte milli örf ve an’anelerimiz yok oldu.Bugün dünyaya parmak ısırtan el sanatlarımız ve işlemelerimiz silindi gitti. Bugün evlenen gençlerin kısa zamanda baba ocağını terketmesi ne kadar acıdır. Harf devriminden sonra 1000 yıllık kültürümüzün üzerine bir mezar taşı kondu. Dil devrimi ile nesillerin arası açıkdı. Muallim talebesinin baba oğlunun dilini anlamaz hale geldi.” Evet, bunlar Cemal Kutay hocanın görüşleri… Saat 17’ye doğru konuşmacılar 1. tur konuşmalarını tamamlayarak 2. tur konuşmalarına geçtiler. (…….) Cemal Kutay ise, kurtuluş için Kur’an ahlâkının rehber edinilmesini, Bediüzzaman Said Nursi ve benzeri şahsiyetlerin fikirlerinin, gençliğin ÂMENTÜ’sü yapılmasını, milli örf ve âdetlerimize dönülmesini istedi. ]]
         ARİF SAMİ TOKER (1926 Gelibolu – 27.04.1997  toksulluk içinde, Balıklı Rum Hastanesi’nde, 51 yaşında ve kalp yetersizliğinden)
Kendisiyle yaşadıklarım (İnternet’de bulunmayan bilgiler)
       1950 yılında, akrabalarımdan (Keman hocam Avni Atun merhumun kardeşleri) Ferdi Atun ve Fahri Atun(merhum)la İstanbul Üniversitesi’nin 2 korosundan birisine. Arif Sami Toker’in korosuna girmiştik. Bu koro, Beyazıt’da, Marmara Gazinosunun alt katındaki muntazam sahneli konser salonunda pazar günleri çalışıyordu. Bu bina, set üzerinde yapılmış olduğundan, Beyazıt meydanı tarafındaki kapısından girince bodrum katına inmiş olurdunuz, salonun arka penceresinden bakınca, zemin katındayız derdiniz. Koro şefi hocamız, sahnede, kucağında ud, eser geçerken çalar ve söylerdi. Biz koristler: Üniversite öğrencileri ve İstanbul Belediye Konservatuarı kız talebeleri idi: Perihan Kövenç, Abidin Gerçeker(Tıp talebesi), Ayhan Sökmen(Tıp talebesi, merhum), Ferdi Atun(Hukuk Fakültesi talebesi), Fahri Atun(Kimya Müh. talebesi, merhum) başta gelenler idik. Öğrenciler, 3-4 sırayı doldururduk.      
                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                                                          DEVAM EDECEK
                        
        
                                               
]]> Yunus Emre, Alevîlik, Hümanizm, Aydınlanma http://cahitoney.com/yunus-emre-alevilik-humanizm-aydinlanma/ Fri, 21 Jul 2017 17:50:50 +0000 http://104.218.51.236/cahitoney/?p=274   

YÛNUS EMRE,  ALEVÎLİK,  HÜMANİZM

 

    Yûnus Emre, Sünnî bir şâir olduğu halde Onu “Alevî?” olarak  tanıtmak isteyenler; Ona “hümanist!” … diyenler olmaktadır.

 

     6 Aralık 1991 tarihli ZAMAN’da çıkmış 2 makàle :  Manşet üstünde: Anna Masala’dan Yunus’u yanlış tanıtanlara  cevap    Manşet: Yunus Emre, ışığını Hz. Muhammed’den aldı İbrahim BALTA   İSTANBUL (ZAMAN) Roma Üniversitesi Türkologlarından Prof. Dr. Anna Masala Yunus Emre’yi  çağlarüstü kılan özelliğin Hz. Muhammed’den aldığı ışık  olduğunu belirterek, “Yunus Emre ‘adı güzel kendi güzel Muhammed’ demek suretiyle Hz. Peygambere olan sevginin büyüklüğünü ve hürmetini belirtmiştir” şeklinde konuştu.

Anna Masala Yunus Emre’nin herşeyden önce bir Müslüman  ve Türk olduğunu belirterek, “Osmanlı İmparatorluğu ve  Müslüman dünyası öteden beri daima Avrupa’ya tolerans ile ders vermişlerdir” dedi. Yunus Emre’yi çağlarüstü kılan özelliğin Hazret-i Peygamber’den aldığı ışık olduğunu anlatan  Masala, Hazret-i Muhammed’in getirdiği nura büyük bir saygı duyduğunu ifade ederek onun son peygamder olduğunu da sözlerine ekledi. Masala özetle şunları söyledi: “Yunus Emre ‘adı güzel kendi güzel Muhammed’ demek suretiyle Hz.Muhammed’e olan sevgi ve hürmetini ne güzel ifade etmiştir. 

Yunus Hz. Peygamber’den ışık almıştır. Hz. Peygamber ise o nurun kaynağıdır. Bilhassa bugün için dünya boş günler geçiriyor.  Bugünkü dünyanın bu sevgi kılavuzuna ihtiyacı büyüktür. Yunus  Emre de adını bütün dünyaya duyurmuş bir müslümandır. Meselâ  biz İtalyanlar da bugün Yunus’u kolayca kabul edebiliriz.”  1992 yılının “Hz. Muhammed yılı” olmasını da olumlu karşılayan  Anna Masala, Hz. Muhammed’e çok bağlı bulunduğunu ve onu çok  sevdiğini söyledi. Bu kanaata araştırmaları neticesinde ulaştığını dile getiren Masala, “Çünkü Hz. Muhammed bir nur getirdi. Bu nuru bütün dünyaya ve insanlığa getirdi. O son peygamberdir. Benim fikrim budur” dedi. Anna Masala Hz. Muhammed yılına çağrıldığı takdirde kendisinin bu daveti memnunlukla kabul edeceğini ifade ederek, “Böyle bir davete Nuru Muhammed’in hatırı için gelmekten büyük bir memnunluk duyarım” şeklinde konuştu.

 

ZAMAN, 6 Aralık 1991 Cuma’da Yavuz Bülent Bakiler ‘in, “Yunus Emre’nin Alevîliği” başlıklı yazısı :

Bir Alevî dedesi olan Prof.İzzettin Doğan, “Star 1″deki KIRMIZI KOLTUK programında şöyle söylemiş: “Yunus Emre de Alevîdir!” demiş! Eyvallah! Eyvallah! Eyvallah!   Prof.İ.Doğan’ın dedeliği, babası Doğan Doğan’dan geliyor. Doğan Doğan Malatya eski milletvekillerindendi. Doğan Doğan’ın efendi, mütevazı, insana hep saygı telkin eden hali gözlerimin önündedir. Doğan dede, bir Malatya’lıda bulunması gereken inceliklerle yüklü bir efendi adam olarak yaşadı ve öldü. İzzettin Doğan’la , Ankara’da, birkaç saat süren bir yemek sohbeti dışında görüşmemiz olmadı.    Bu bakımdan, Alevîliği ne dereceye kadar bildiğini söyleyemem. Çünkü Alevîlik başka Alevî başkadır. Her Alevînin, Alevîliği gerçek mânâda bildiğini kimse iddia edemez. Nitekim her Sünnî de, Sünnî dünyası içlnde değildir.   Prof.İ.Doğan’ın basına intikal eden beyanını dikkatle okudum. Söyledikleri arasında doğrular da var, yanlışlar da. Doğan’ın en büyük yanlışlığı, Şamanizmle Alevîliği biribirine karıştırmasından doğuyor. İçki konusunda söylediklerine, Alevîliği bilen Alevîlerin de katılması mümkün değildir. Çünkü Alevî inancında içki, Kur’an’da yasaklandığı için, kesinlikle haramdır. Bâzı Alevîlerin ve bâzı Sünnîlerin içki içmeleri dinden kaynaklanmıyor. Bu hâl, Alevîlerin ve Sünnîlerin zaaflarından, bigisizliklerinden, iblise uymalarından ortaya çıkıyor. Bu konuyu, bir başka yazımda, bizzat Hacı Bektaş Velî ‘nin MAKALAT ‘ından alacağım örneklerle açıklayacağım.

               Önce, Prof. İ.Doğan Dede’yi “Yunus Emre de Alevîdir!” iddiasından dolayı tebrik ederim. Çünkü, Türkiye’de Alevî olmalarına rağmen Alevîliği kat’iyyen bilmeyen bazı kimseler, Türk’ün İslâmiyet’ten önceki dinî inancı olan Şamanizm ‘le Alevîliği biribirine karıştırıyorlar. ( … )  … iki gerçeği kayıtsız-şartsız kabul etmek mecburiyeti vardır:         1- Bütün Alevîler Müslümandırlar!          2- Alevîlik Hazreti Peygamberin vefatından sonra, tamamen siyasî sebeplerden ortaya çıkmıştır.   ( … )   Hz.Ali sevgisindeki ifratları, yani Galiye sapıklığını, hiç kimse Alevîlik olarak gösteremez.(10)

( … ) Namaz, oruç, zekat, hac hakkında İslâm neyi emretmişse Alev’i Yunus’un şiirlerinde onları da noksansız olarak görüyoruz. (…) Yunus Emre’nin Alevî olduğunu söyleyen Prof.İzzettin Doğan Dede şayet, Alevîliği, yani İslâmiyeti aynen Yunus Emre gibi anlamıyor ve anlatmıyorsa, bunları bilmiyor veya bildiği halde Alevî camiasına öğretmiyorsa o vebaldadır ve kat’iyyen Alevî değildir.( … )

[ – Gerçekleri ketm eylememek gerektiği inancıyla – Şu  bilgiyi de nakle, kendimi mecbûr hissettim:  19.02.2005 Cumartesi VAKİT gazetesi 2. sayfasında Selâhaddin Çakır “Kerbelâ’yı ‘nasıl değil, niçin olduğu’yla anlamak” başlıklı yazısında: Hatırlatalım ki; TRT-İnt’deki bir programda, Yavuz Bülent Bakiler, ‘ İki Arap’ın asırlarca önceki kavgasından bize ne ? ‘  diyecek kadar kaba bir üslûb bile sergiliyebilmiştir. ]

      27.4.1997 Pazar AKİT gazetesinde çıkan “Alevi zirvesinde çatlak” başlıklı yazıdan :

       Cem Vakfı ve Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı İstanbul Şubesi, Demokratik Dayanışma Vakfı öncülüğünde dün gerçekleştirilen “1. Ehlibeyt Kurultayı“na katılmayacaklarını bildirdiler. Cem Vakfı Genel Başkanı Prof. Dr. İzzettin Doğan, yaptığı yazılı açıklamada, Aleviler’in ve tüm müslümanlar’ın saygı duyduğu “ehli beyt” ismini kullanarak ilgi çekmeye çalışan kişilerce düzenlenen kurultayla, Cem Vakfı’nın uzaktan ve yakından hiçbir ilgisi olmadığını belirterek, kurultaya katılmayacaklarını kaydetti. Prof. Dr. Doğan, toplantıyı tertipleyenlerin, Aleviler’i ve düşüncelerini temsil yetkisine ve ehliyetine sahip olmadıklarını da söyledi. Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı İstanbul Şube Başkanı İsmail Saçlı da, yaptığı yazılı açıklamada, tertip komitesinde isimleri ve kurumları bulunan şahısların, “Türk-İslâm sentezcileri ve Şii kuruluşları” olduğunu belirterek , “Bunların, Anadolu Aleviliği ile uzaktan yakından ilgisi yoktur. Alevi-Bektaşi örgütleri, bu toplantıya katılmama kararı almıştır” dedi.

KURULTAY BAŞLADI

Bu arada; Federasyon oluşturmayı ve ekonomik örgütlenmeyi hedefleyen 128 Alevi dernek ve vakfı, Demokratik Dayanışma Vakfı’nın (DDV) öncülüğünde İstanbul’da düzenlenen “1. Ehl-i Beyt Kurultayı”nda bir araya geldi. Aralarında Cem Vakfı  ve Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı’nın da bulunduğu 6 Alevi derneği ise “Türk-İslâm sentezi yapıldığı ve Şii kuruluşlarının biraraya geldiği” gerekçesiyle kurultayı protesto ederek katılmadı. Polat Rönesans Oteli ‘nde dün başlayan kurultayın açılış konuşmasını yapan Tertip Komitesi Başkanı Türabi Öztoprak,  Alevi toplumunun sorunlarını çözmek ve çeşitli olaylar karşısında “cevap hakkını” kullanmak için biraraya geldiklerini söyledi. Kurultay için bütün Alevi dernek ve vakıflarına çağrıda bulunduklarını belirten Öztoprak, ancak, bazı dernek ve vakıf temsilcilerinin “kişisel çıkarları ile mevkilerini korumak için” kurultaya katılmadıklarını savundu. Öztoprak, buna karşın 128 Alevi dernek ve vakfın kurultayda hazır bulundyğunu sözlerine ekledi. Demokratik Dayanışma Vakfı Başkanı Fermani Altun da,

Türk halkı arasında bir inanç sorunu bulunmadığını belirterek, “Sorun, bu inançlar kullanılarak siyaset aracılığıyla dinin kullanılmasıdır. Bizim Sünni kardeşlerimiz ile hiçbir sorunumuz yok. Sorunumuz sistemdeki yanlışlıklardır. Sistem içindeki tek  taraflı uygulamalar kaldırılsın ve gerçek laik demokratik ülkelerdeki prensipler uygulansın” diye konuştu. Okulu, medyası bulunmayan Alevi toplumunun bugüne kadar büyüyemediğini  ve birleşemediğini kaydeden Altun, “Devlet içinde tek taraflı kurumlaşan Diyanet’in bağımsızlaştırılmasını istiyoruz. Bağımsız bir Diyanet’i kimse kullanamaz, buna halk sahip çıkar” dedi.

BAZI ALEVİ DERNEKLERİNİN PROTESTOSU

Bu arada, aralarında Cem Vakfı ile Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı’nın da bulunduğu 6 Alevi kuruluşu ise kurultayı protesto ederek katılmadı. ( … ) İzzettin Doğan’a yönelik suçlamalarda da bulunan Fermani Altun, “Kendisi Alevi toplumunu bir cemaat yaptı, üzerine oturdu. 25 milyonluk toplumun tek bir öncüsü olur mu? Böyle bir öncüyü tanımıyoruz” şeklinde konuştu. Kurultaya herkesi çağırdıklarını, kurumlaşma ve federasyon haline gelme açısından büyük hedefler ortaya koyduklarını belirten Altun, “Türkiye’de ilk kez bir bütünleşme, birliktelik sağlanıyor. Yarın bir federasyon kurulunca herkes burada olacak. Bu, bir tarihi olaydır” dedi.

ALEVİLER EKONOMİK ÖRGÜTLENMEYE GİDİYOR

Öte yandan, dünkü kurultayda alınan bir karar uyarınca, “Ehl-i Beyt dostları işadamlarının ekonomik lobileşmesini” sağlamak amacıyla,Demokratik Sanayici ve İşadamları Derneği (DEMSİAD) kurulacak. Kurultay sırasında dağıtılan üyelik formlarıyla, Alevi  işadamlarının DEMSİAD’a üye olmaları istendi.          1. Ehl-i Beyt Kurultayı’nın sonuç bildirgesi, bugün düzenlenecek bir basın toplantısıyla açıklanacak. Kurultaya, ANAP Genel Sekreteri Yaşar Okuyan, Caferi Selahattin Özgündüz, Azerbaycan’daki 11 dernek adına Şehriban Yeşilay, Galata Mevlevihanesi‘nin şeyhi Hasan Dede‘nin de aralarında bulunduğu 128 Alevi dernek ve vakfının temsilcisi katıldı. Ayrıca, “rüşvet aldığı ve görevini kötüye kullandığı” gerekçesiyle yargılanan “Alevi kökenli” İstanbul eski Vali Yardımcısı Haydar Şen‘in de kurultaya katıldığı dikkati çekti. Kurultaya, ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz ile CHP Genel Sekreteri Adnan Keskin de birer kutlama telgrafı gönderdiler.

 

           14 Ağustos 2006 Pazartesi “internethaber”den alıntılar : Haber başlığı: Aleviler Hacıbektaş’ı paylaşamadı  Hacıbektaş’ın bağımsız Belediye Başkanı Ali Rıza Selmanpakoğlu, iki yıldır resmi törenleri boykot eden Alevi örgütlerinin, bu yıl ayrı program gerçekleştirmek için hazırlık yaptığını ileri sürdü. (…) emekli tuğgeneral olan  …. Selmanpakoğlu …. Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu, Ankara Alevi Bektaşi Federasyonu  ve Pir Sultan Abdal Derneği …. söz konusu üç örgütün, Alevileri İslam dışı gösterip azınlık statüsüne çekmek istediklerini de iddia etti. (…) Pir Sultan Abdal Derneği Genel Başkanı Kazım Genç de …. Planlamasında yer almadığımız etkinliklerde figüran olmak istemiyoruz. ‘bin operasyon yaptım’ diyen, onlarca faili meçhul hakkında bilgisi bulunan DYP lideri Mehmet Ağar’ın protokolde oturması da bizim için züldür diye konuştu.

       16.05.2007 tarihli Vakit gazetesinde Kemal Gümüş’ün haberinden: [ Topkapı Eresin Otel’de basın açıklaması yapan Dünya Ehl-i Beyt Vakfı Başkanı Fermani Altun, Avrupa Ehli Beyt Alevi Federasyonu Başkanı Fuat Mansuroğlu, Ehli Beyt Sevgi Ve Dayanışma Derneği Başkan Yardımcısı Kemal Altun ile Alevi Dedesi Aziz Doğan, Türkiye’deki Alevilerin yüzde sekseninin kendini Müslüman olarak gördüğünü vurguladı. ]    

 

        BUGÜN gazetesi 12 Kasım 2005’de manşet:    Hasan Dede: Alevilik ile Mevlevilik aynı şeydir.

      Cem Vakfı tarafından Milli Eğitim Bakanlığı’nın Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ders kitaplarında “Alevi İslâm İnancı’na yer vermemesi üzerine bir basın toplantısı düzenlendi. Yenibosna’daki Cem Vakfı’nda düzenlenen toplantıda konuşan Galata Mevlevihanesi Yaşatma Derneği Onursal Başkanı ve Galata Mevlevihanesi Dedesi Hasan Çıkar (Hasan Dede) Alevilik ile Mevleviliğin aynı şey olduğunu söyledi. Çıkar, “Mevlâna herşeyi birlemiştir. Aleviler ile Mevleviler aynı inanca sahipdir”dedi. Alevi Vakıfları Federasyon Başkanı Doğan Bermek de, Alevi inancına yer verilmesi için dilekçe yazdıklarını belirterek ( ….. )

 

18.8.2001 MİLLİYET’de yazı başlığı: HAYALLERİ ALEVİSTAN

        Diyânet’de Başmüfettişlik yaptığı sırada Alevilikle ilgili çalışmalarıyla tanınan, hattâ Aleviler tarafından “Aleviliğin Sünnileştirilmesi çizgisinin en önemli teorisyeni, hattâ uygulayıcısı” olarak görülen Dr.Abdülkadir Sezgin ülkücü olduğunu saklamıyor.

Azerbaycan’da darbe girişiminde de adı geçen ve MHP iktidarda iken yıllar önceki görevine, Mersin’e vaizliğe sürülen Dr. Sezgin şöyle konuşuyor: “Harita bile hazırlıyorlar” (Türkiye’den toprak talebi olan Alevi grubu var.”Alevistan” diye devlet kurmak istiyor, haritalar yayımlıyorlar. Bunlar PKK’dan sonra Türkiye için ikinci büyük bölücü tehdit. Ama bu hallolur. Zaten tabanda problem yok. Problem entelektüel kesimde.( … ) Fethullah Hoca İzzettin Doğan‘a cemevi  yapma sözü vermiş.Ankara’da karşılaştığımızda Aleviliğin geçmişinde cemevi var mı? diye sordu. Ben de “tekke ve dergâh adı cemevi oldu” dedim. Sonra cemevi yapılmadı. ( … ) (Dipnot 21.06.2010 VAKİT  sayfa1’den: Kuzey Irak’ta ailesi ile yaşayan, bölücü örgüt PKK’nın eski elebaşılarından Osman Öcalan, VAKİT’e önemli açıklamalarda bulundu… Öcalan: “Ergenekon’un içindeki ve yüksek yargıdaki bazı Aleviler sıkışınca, PKK’daki Aleviler harekete feçti… Katliam emrini veren Mustafa Karasu‘dur… Karasu, PKK içinde Alevi dedesi gibi hareket etmektedir” dedi.)      Aynı günkü Milliyet’den diğer bir haber: Alevileri Sünnileştirme çabaları olmadığını söyleyen Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Nuri Yılmaz, “cemevine cami işlevi kazandırmak milletimizin birliğine darbe vurur” diyor.NOTUM(01.01.2007): [Alevilik Hz.Alî’den yüzıllarca önce vâr idi, diyenlerin İslâmla-Tasavvufla hiçbir  alâkası olamaz!.]

      4 Ağustos 1995’de, OHAL (Olağanüstü Hal) Valisi Ünal Erkan,  Tunceli‘de ilk Cemevinin temelini attı. (AKİT 4.8.1996) 

     VAKİT 14.8.2002 sayfa 1’den: Dünya Ehl-i Beyt Alevileri Vakfı  Başkanı Fermani Altun‘a göre:  Sol;  Kur’an ve Sünnet’le yoğrulan bir Alevilik yerine inançsız, Allahsız, Kur’ansız Alevilik istiyor. Başbakan Bülent Ecevit siyasi sömürü için yarın Hacıbektaş‘a gidecek.

      11 Ekim 2005 Salı TV Kanal-8, saat 13.50’de, Attila İlhan‘ın

vefâtı dolayısıyle, merhûmun bir konuşması ekrana getirildi. A. İlhan, Atatürk‘ün Sûriyelilere hitâben şunları söylediğini naklediyordu: “Alevîler Türk’tür; Alevî, ateşe tapan demektir.”

[Kitâbı başka derim ben, söverse Sünnîye; / Ayın değil Alevînin, elifmiş_ilk harfi!]
       VEZNİ: Mefâilün feilâtün mefâilün feilün(fa’lün) 
     VAKİT 1.10.2004’den: “Nüfus cüzdanına İslâm yerine Alevi yazılsın” talebinin yargıda reddedilmesi, Alevi-Bektaşi Federasyonu’nun tepkisine sebep oldu. Alevi Bektaşi Federasyonları Genel Başkanı Ali Doğan, tartışılacak bir açıklamaya imza atarak, “Alevilik, İslâm’dan binlerce yıl önce vardı. İslâm’ın dışındadır ve kendine özgüdür” iddiasında bulundu.    ( … ) Doğan’ın sözlerine en büyük tepki Dünya Ehli Beyt Vakfı Başkanı Fermani Altun’dan geldi (…) Aleviliğin kelime anlamının Hz.Ali’ye bağlı olmak olduğunu ifade eden Altun (…) bütün Aleviler 12 imama tabidirler (…) Ana gövde Kur’an-Sünnet, Ehlibeyttir. Alevilik din değildir. Alevilik İslâm’ın içinde ehlibeyt yolunda bir kavramdır” yorumunda bulundu.

      VAKİT 12.10.2004 VAKİT’de Abdurrahim Karakoç‘un fıkrasından: (…) Pir Sultan Abdal Derneği Genel Başkanı Avukat Kazım Genç, trans haline girmiş ve edebi, saygıyı bir tarafa burakarak, sayın Tayyip Erdoğan‘a “Sayın Başbakan, Alevinin tırnağı olamaz” hakaretinde bulunuyor..(Radikal, 9 Ekim) Alevi – Bektaşi Federasyonu Genel Sekreteri Atilla Erden ise, hakaretin boyutunu iyice yükseltiyor.. İşte ithamı: “Başbakan, cemevlerinin ibadethane olmadığını söylüyor.. Bunu söyleyecek kadar cahil ve iyi niyetli değil..       ” “Anadolu Alevisi aydınlanma(*)dan yana, İslâm şeriatını kabul etmiyor.” ( ….. )

(*)Prof.Dr.Emre Kongar‘ın,İnternet sitesinde”Yeniden DemokrasiDersleri”nden:  I) KURULUŞ   1. Aydınlanma sürecini yaşamamış yani dinsel doğmatizmin tutsaklığından kurtulamamış toplumlarda (örneğin köylü toplumlarda) demokrasi gelişmez.( ….. ) [Buna göre,

,Not’um:           (Aydınlanma; dinsel doğmatizmin tutsaklığından kurtulma demektir.)]

 

          VAKİT 8.12.2004’den: Avusturya’da yayın yapan bir Türk gazetesinde çıkan habere göre, 50 bin Alevi Yehova Şahitleri‘ne katılarak din değiştirdi. Bu durum, bu mezheple rekabet eden diğer Hıristiyan mezheplerinin iştahını kabartırken, Lazarist misyoner Papaz A.Herget, “Binlerce Aleviyi Yehova Şahitleri’ne kaptırmak Hıristiyanlar için ‘içler acısı’ bir durum” dedi. Avusturya Alevi Dernekleri Federasyonu Başkanı Mehmet Ali Çankaya ise, “Ekonomik nedenlerden dolayı insanların inanç değiştirmeleri normaldir” dedi. ( ….. )    NOTUM: Alevistancı Alevîler; Avrupa’da 50 bin Alevînin Hıristiyan olmasına karşı sessizler; “Türkiye’de Müslüman yapılmak isteniyoruz!” diye gürültü çıkarıyorlar!.. “Alman diyor: Hıristiyan_olmuş, tümen tümen.. / İslâma bağlılık?.. Alevîden ne beklenir?’..” >VEZİN: Mef,ùlü fâilâtü mefâîlü fâilün

         TV tartışmalarının en başarılısını 12 Haziran 2005 Pazar günü 23.40’da FLASH TV’de Sabahattin Önkibar yönetmiştir. Israrla sorduğu, “Alevîliğin mîlâdı nedir?” idi.     “Alternatif” başlıklı programdan:

       Ali Yıldırım (Hukukçu, araştırmacı) : Alevîliğin miladı 1071′ dir. Muaviye-Hz.Ali tartışması şiiliktir. Alevilik, Anadolu’ya özgü bir inançtır; Anadolu’nun dinidir. Aleviler bütün peygamberleri tanır, 4 kitaba inanır.

         Hasan Şahin (Dede, Seyyid): Aleviliğin pîri, Ehli beyt’e, Peygamber’e dayanır. Ali’siz Alevilik olmaz. Alevilik felsefesi evrenseldir.

          Hıdır Bulut (Anadolu Alevi önderi, Tlf.la): Alevilerin peygamberi Hz.Muhammed’dir. Alevilik, İslâm dışına itilemez.

          Ali Yıldırım: Hz.Muhammed‘i biz başka türlü anlarız: 40lar meclisi.. Mi’rac’da Hz. Muhammed’in karşısına aslan çıkıp hücum ediyor… Dönerken bir ışık görüyor.. Kapıyı vuruyor.. Kimsin? sorusuna”peygamberim” deyince,”bizim peygamberimiz değilsin”  

deniyor..”git sen ümmetine peygamberlik yap!”deniyor.(..) Namaz,  hac, orucu Aleviler kabul etmez, inanmaz. Onun yerine dedeyi, semahı tanır.. İzzettin Bey de aynen böyle düşünüyor. Cennet, Cehennem bu dünyadadır. Alevi Kur’ân’a inanır.

           Hıdır Bulut: Aleviler Kur’ân’a inanır. Aleviler cemevinde cenaze namazı kılarlar.. Hacı Bektaş, 12 İmam, Hz.Ali, Hz.Hüseyin müslümandılar.. Pir Sultan, Yunus Emre…

           Hasan Şahin: Kur’an’da “namaz” kelimesi geçmez; “salât” duadır. Alevi Kur’ân’a uyar..

           Ali Yıldırım: Müslümanlıkta dede var mı? Cem var mı? 40’ların başında Hz.Ali var. Üçüncü defa gelip kapıyı vurunca; Peygambere bir ses geliyor: “Ben bir garibim, fakirlerin hizmetkârıyım, de” deniyor ve o da öyle deyince içeri alınıyor.

             Dr.Abdülkadir Sezgin (Diyânet’de görevli): 40’lar meclisi hikâyesi düzmecedir, propaganda eseridir.

             Hıdır Bulut: Cennet: iyilik yapmak; Cehennem: zulüm yapmak, hak yemektir.

Aleviler cemevinde namaz kılmazlar.. kadın-erkek bir arada oturur.. gelenler yiyecek getirirler.. hırsızlık, zina yapan cem’e alınmaz.. Dede, meydanda, dedelik için izin ister..

              Hasan Şahin: Alevi cemlerinde içki yok..

              Muharrem Coşkun Pir Sultan … Derneği Genel Başkanı, tlf’la): Cem evinde içki vardır. Alevilerde Batıda içki vardır; Doğuda, Acemlere yaklaştıkça içki yasak olur. Aleviler, içkiyi kutsal sayar.

               Hasan Şahin: Alevilerde içki kat’iyyen yoktur; Bektaşilerde vardır.

               Muharrem Coşkun: Anadolu Alevileri Ortaasya’dan gelmişlerdir.. Şaman soyundan gelir; Hz.Ali soyuna bağlamak gerçekçi değildir. Anadolu Alevileri, Kur’an yerine Buyruk‘u koymuştur. Cemevlerinde kadın hakimdir.     (C.Ö. Manzum yorumum : Ayın’la yaz “Alevî”yiii; elif’le yaz ve düşün… / Hatâyı bertaraf_et, öyle ver karârını sen!… )

               Hasan Şahin: Bektaşilik; Alevilik üzerine kurulmuştur. Çünkü, Hacı Bektaş Anadolu’ya gelmeden önce de Anadolu’da

Alevilik vardı.

               Muharrem Coşkun: Cemevinde günah çıkarılır..

               Hasan Şahin: Cemevinde günah çıkarma yoktur.

               Dr.Abülkadir Sezgin: Bir Arguvan türküsü: Ay Ali’dir, Gün Muhammed’dir der.. 4 Kapıyı, 4o makamı ilk söyleyen Yesevî‘dir.. 4 Kapı: Şeriat, Tarikat, Marifet, Hakikat..

               Hasan Hayri Cihan (Avrupa Aleviler Birliği üyesi,tlf.) :

İslâm dini olmasaydı Alevilik olmazdı. İslâmiyeti inkâr eden Alevi olanaz.            (01.55 kapanış)

                 

       Son olarak, Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Ali Bardakoğlu  28.2.2006 günü Ankara’da şunları söylemiştir:  Alevilik ile ilgili olarak ise Bardakoğlu “Alevilik İslâm’ın içindedir. Hiç kimsenin onu İslâm’ın dışında farklı bir din ve inanç olarak göstermeye hakkı yoktur. Bin yıllık tarihin sözlü ve yazılı geleneği bunun açık şahididir. Elbette dinin içinde farklı yorum ve inançlar olacaktır. Bu tabii bir durumdur. Ancak, din içinde ortaya çıkan farklı yorum ve inançları farklı bir din gibi sunmak, algılamak ve tanıtmak her şeyden önce bu inanç mensuplarına saygısızlıktır. Hele hele bunu uluslararası siyasetin bir talebi haline gelmesi asla kabul edilemez” dedi.VAKİT 1 Mart 2006 s.12 Kenan Ersözlü/Ank

 

       Yûnus Emre’yi “Alevî şâiri” gösterenler çıkmasaydı, yukarıdaki alıntılara gerek kalmayacaktı!.. Alıntılardan benim çıkardığım sonuç:   Çeşit çeşit Alevîlik/Alevî ile dernekleri, vakıfları, federasyonları vardır; ileride, bunlardan biri gücünü isbât edince “mezhep” olacak ve diğerleri ise -kendileri kabûl etmeseler bile- araştırmacılar tarafından “tarîkatleri” olarak sınıflandırılacaklardır!..

       EK(24-03-2007) Abdülbaki GÖLPINARLI, Milliyet Yayınları Türk Klasikleri Dizisi’nde yayınladığı TÜRK TASAVVUF ŞİİRİ ANTOLOJİSİ başlıklı ve 1972 tarihli eserinde şu bilgileri vermektedir: [[ Tasavvufî-Zühdî Edebiyat (Yunus Emre, Eşrefoğlu, Nizamoğlu, Himmet) ; Melâmî-Hamzavî Halk Edebiyatı (Hacı Bayram-ı Velî, Kaygusuz Vizeli Alâeddin, İdrîs-i Muhtefî, Muhyî, Oğlanlar Şeyhi İbrahim, Gaybî Sun’ullah)   ; Alevî-Bektaşî Halk Edebiyatı (Kaygusuz Abdal, Şah İsmâil-i Safavî, Pir Sultan Abdal, Kul Himmet, Hüseynî, Hasan Dede, Kazak Abdal, Seyrânî, Dertli, Celâlî Baba ]]

 

      [[[ 30 Nisan 2007 tarihli YENİ ŞAFAK’da Kürşat BUMİN’in [(Muhtıra sonrası) ikinci gün izlenimlerim] başlıklı yazısından: Lokantadan çıkarken gerçekten merak ettim: Bu “işçi emeklisi” vatandaşımızı mitinge taşıyan duygu, düşünce vs. ne idi? İzin isteyip karşısına oturup kendimi kısaca tanıttıktan sonra sorumu sordum. Aldığım cevap AKP’nin dini merkeze koyduğu yolunda şikayetti her şeyden önce.

       Sözlerini bitirince sordum: Siz Alevi misiniz?

       “Evet” diyerek devam etti: “Mitinge katılanların yüzde 90’ı Alevidir. ]]]

 

       Türkiyemizde çok sayıda sivil toplum kurluşu siyâsî baskı grupları vardır: Dernekler, sendikalar, vakıflar, aslında yürütme erkine bağlı olması gerekirken özerklik kazandırılmış YÖK gibi kuruluşlar; barolar, tabip odaları ve diğer odalar, sendikalar vs. vs.                  Mezâhib-i erbaa dışındaki bir mezhebin tarîkatları mâhiyetindeki Yurt-içi ve Yurtdışı alevî dernekleri, vakıfları, federasyonları son yıllarda, üyelerinin miktar ve müessiriyeti yönünden, diğer sivil toplum örgütlerinin toplamını geçmiş, sollamıştır. Sonu bu konu ile ilgili bir hâtıramı anlatacağım:  1952-1955 yıllarında Rize’nin İkizdere ilçesinde Hükûmet tabîbi idim. 1950 seçiminde DP’ye “silme oy” vermişlerdi. Halbuki, Rize-İkizdere yolunu açtığı için çok sevip saydıkları mühendis Ekrem bey, CHP adayı idi. Bunun sebebini şöyle açıkladılar.         1950 öncesi  köyümüzde aramalar yapılır ve Kur’ân-ı Kerîm yakalanırsa zûlm edilirdi. O tarihlerde, evlerimizin çatıları hartuma ile örtülü idi ve baskın haberini alınca, sahifalara ayırdığımız Kitabımızı bu tahtaların altına saklardık. Köy yoluna çıkardığımız gözcü bize haber verirdi.   Benim îtirâzî sorularım ve cevapları şöyle idi: Ben: Sâde sizin köyünüze değil, diğer köylere baskınlar yapıldığını söylüyorsunuz; hepsinin de sert, müsâmahasız oldukları kabûl edilenez. Bir müslüman, mü’mîn kardeşlerine nasıl eziyet edebilir ve Kur’ân-ı kerîm’i suç unsuru olarak çuvala tıkar?..   Onlar: Bunu biz de düşündük, araştırdık ve şunu öğrendik: Bizim köylerimizde Kur’ân-ı Kerîm araştırması yapanlar, câmisiz köylerin delikanlılarıymış! Şunları da ilâve edeyim: [ 1952 – 1955 yılları arasında  -Karadeniz dağlarındaki – İkizderede çalıştım; Jandarma komutanları üsteğmen ve binbaşı, Askerlik şubesi başkanı ise Teğmendi; garnizon komutanı Jandarma sınıfından olurdu. 1956 – 1959 yılları arasında isr – Torosdağları arası9ndaki – Gündoğmü’da Hükûmet tabibi idim; Jandarma komutanı Astsubay olurdu, Askerlik şubesisi başkanı Binbaşı rütbesinde olurdu ve bir de Teğmen rütbesisde yardımcıcı eksil olmazdı.. Yorumunu yapmıyorum!. }                Kürşat Bumin, bana bunları hatırlattı..

  

       ZAMAN 20.05.2007’de Ahmet Dinç’in “CHP’li Alevilerden tuhaf çıkış” başlıklı haberinden: Pir Sultan Abdal Kültür Derneği’nin öncülüğünde başlayan “Alevilik ve Siyaset” başlıklı konferansta (….) , (…..) Derneğin eski başkanı Ali Balkız ise ( ….. ) MHP, AKP, SP, ANAVATAN gibi Partilerden aday olan Aleviler neden yol düşkünü sayılmıyor? diye sordu. Alevilikte bir yaptırım kurumu olan“düşkünlük” cinayet, zina, gasp, iftira gibi yüz kızartıcı durumlarda ceza olarak veriliyor. “Düşkün” kişi toplumdan dışlanıyor, selâm dahi verilmiyor. Sadece öldüğünde cenazesine geliniyor. Doç. Ayhan Yalçınkaya, Alevileri devletle hesaplaşmaya çağırdı. Yalçınkaya, “Devlet onlarca yıldır Alevilere karşı bir kavimkırım uyguluyor. Soykırım bedenleri, kavimkırım ise ruhu yok eder” dedi. ( … )               

                       Ateistlerin açıklaması : Canlılık kazanan bir tek molekülün, Darwin’in söylediği gibi,  yüz milyonlarca yıl  süren bir tekâmül geçirerek, nihâyetinde maymun..  insan hâlini alması ve aslı bu olan –yaratılmamış- insanın en değerli organizma olması fikri/inancı’na Hümanizm denir.        Değerli târihçi ve müzikologumuz Yılmaz Öztuna’nın, 04.08.2006 günkü Türkiye gazetesinde çıkan “’Türk Müslümanlığı’ nedir?” başlıklı başyazısından bir bölüm aktarıyorum: [Satuk Buğra Han’dan bir asır sonra, gene Türkistan’da Ahmed Yesevî, tasavvufu Türk Müslümanlığı’na ayrılmaz bir parça olarak ekledi. Tasavvuf, Türk fikir târîhinin en büyük ve köklü akımıdır. (Notum: Tasavvûfu reddedenlere atılması gerekli bu şamarı alkışlıyorum.) Bir bozkır milletini, Osmanlı’da şâhikasını bulan estetiğin zirvesine yüceltti. Pîr-i Türkistân Yesevî, Horasan erenlerini Anadolu’ya saldı: Dünyânın en ulu ümanistleri, Mevlânâ, Hacı Bektâş, Yûnus, Nasreddin Hoca, Sultan Veled, Hacı Bayram.. yeni anayurdumuzu aydınlattı, gönüllere nûr saçtı.  (Notum: Evvelce de belirttiğim gibi; ümanizm’in  tartışılmaz  2 inancı vardır: Birincisi: Yaradan/Hâlık yoktur; insan, mahlûkattan değildir/ yaratılmamıştır; Darwinizm’de anlatılan tekâmül sonucu ortaya çıkmıştır. İkincisi: İnsan; mütekâmil ve saygıdeğer bir varlıktır. Bu ikinci husûsu müslümanlar benimser ve “eşref-i mâhlûkàt” deyimi ile ifâde ederler..) ] 

                Bunlar ve diğer örnekler için s.179-180’e bakınız.

(10) AnaBritannica(1993) Cilt:1, s.362’deki Alevilik maddesinden: Hz. Ali’nin Hz. Muhammed’in halifesi olduğunu savunan İmamiye (İsna Aşeriye, Caferiye) mezhebini de içine almak üzere, Zeydiye, İsmaililik ve Gulat olarak adlandırılan bütün gruplar da genel olarak “Alevi” olarak nitelendirilir.  Müellihe, Ali-İlahiler, Kızılbaşlık gibi Hz. Ali’yi ilahlık mertebesine çıkarılan, hulûl, tenasüh ve ibaha inanışlarına sapan ve Gulat ya da Galiye denen aşırı grupların temsil ettiği biçimiyle “Alevilik” İslam dışı bir inançtır. ( … ) Türkiye Aleviliği, Caferiye’nin temsil ettiği Şiilikten temelde farklı bir inanç sistemidir. İlk üç halifeyi tanımama ve ehl-i beyt yandaşlığı gibi noktalarda Caferilikle uyuşmakla  birlikte, Türkiye Aleviliği ‘nin bileşiminde, İslamiyet öncesi Türk inançları ve Ortadoğu’nun eski putperest kültürlerinin kalıntıları da ağırlık taşır. Kökeninde, İslam’ın şamanist Oğuzlarca kendi inançlarına uygun biçimde kavranması yatan Aleviliğin oluşum süreci, göçebe Türkmenlerin kitle halinde Anadolu’ya yerleşmesiyle başlar. Zerdüştçülük, Maniheizm gibi eski dinler, Babailik gibi siyasal hareketler, Haydarilik, Kalenderilik gibi tarikatlar ve Hurufilik gibi Batıni akımlar, Aleviliğin oluşumuna katkıda bulunmuş ya da bu inancı çeşitli ölçülerde etkilemiştir. Alevi ozanların şiirlerinde bu akımlar dışında hulûl, tenasüh, animizm, panteizm öğelerine de rastlanır.   ( … ) çoğu kez Allah, Muhammed ve Ali’nin Tanrı’nın üç sureti olduğunu ifade eder. ( … ) Aleviler genellikle namaz, oruç, hac, zekât gibi ibadetleri uygulamazlar. ( … ) en ünlüleri Hatayi (Şah İsmail), Pir Sultan Abdal ve Kul Himmet olan Alevi ozanları nın deyiş adı verilen dinsel içerikli şiirleri saz eşliğinde okunur;( …)

 (*) Yûnus Emre; xııı – xıv yy.larda yaşamış ve mü’min, sünnî mutasavvıf bir halk şâirimizdir; saz şâiri, ozan değildir. XV yy’dan itibâren yazılanları günümüze gelmiş cönk ve mecmûalara göre birden fazla Yûnus ismli veya mahlâslı şâir yaşamıştır. “Yûnus, Yûnus Emre, Âşık Yûnus, Bîçâre Yûnus, Bîçâre Miskin Yûnus, Miskin Bîçâre Yûnus, Miskin Yûnus, Derviş Yûnus, Taptuklu Yûnus mahlasları, bizleri, filologların ekseriyyetde olacağı bir hey’etin ortak karârına kadar, “Yûnus Emre’nin şiirleri” yerine “Yûnus Emre şiirleri” demenin daha doğru olacağı noktasına götürmektedir.

 

              MEYDAN LAROUSSE(1969) cilt:1, s.301’deki ALEVİ maddesinden: Alevîlerin büyük tanıdıkları yedi şair, Nesimî, Fuzùlî, Hatâî, Pîr Sultan Abdal, Kul Himmet, Yemînî, Vîranî’dir. Bunlardan Nesîmî ve Fuzùlî dışındakiler tam batınîdirler. ( … )

 

            20.01.2008 VAKİT Sayfa 6’da Ayhan BİLGİN’in (“Meyhanelerde bulduk biz bu kemali”)başlıklı yazısından cümleler :

              [[ Araştırmalar çeşitli ülkelerdeki Aleviliğin 9 ana kolu olduğunu ortaya koymuştur. Bunlar:

1)    “Hz. Ali’nin ilah olduğuna inanan kolu”

2)    “Hz. Ali’nin peygamber olduğuna inanan kolu”

3)    “İmamlarının ve kurucularının ilahlığını ilan ettiği kolu”

4)    “Kurucularının peygamberliğini ilan ettiği kolu”

5)    “Allah’ın insana benzediğini savunan kolu”

6)    “İmamlarının ölmediğine ve yeniden ortaya çıkacağına inanan kolu”

7)    “Ruh göçüne inanan kolu”

8)    “Sahabeyi kâfirlikle suçlayan kolu”

9)    “Batıni kolu”

( ….. )

Alevi Edip Hasabi ise şöyle sesleniyor:

      “Ey zahid şaraba eyle ihtiram,

      Müslüman ol terk et bu kıyl-ü kali

      Ehline helaldir, na-ehle haram,

      Biz içeriz bize yoktur vebali.

                   ***

      Sevaba girmek için içeriz şerap,

      İçmezsek oluruz düçar-ı azab.

      Aklın ermez senin bu başka hesap,

      Meyhanede bulduk biz bu kemali.

 

( ….. )  ]] Notum: Şâirin mahlâsı: Harabi (Harâbî) olmalıdır.

 

02 Haziran 2008 AKİT s.12’deki [ İzzettin Doğan Alevileri böldü ] başlıklı yazının tamâmı: [ HÜSEYİN DANİŞMENT   22 Temmuz seçimlerinden önce yaptığı açıklamayla dikkatleri üzerine çekenCem Vakfı Başkanı İzzettin Doğan, Avusturya’da protestolarla karşılandı. Seçimlerden önce, “Oylarınızı HYP (Halkın Yükselişi Partisi) ve MHP’ye (Milliyetçi Hareket Partisi) şeklinde açıklamada bulunan Doğan, Diyanet İşleri Başkanlığı’nı hedef alan açıklamalarıyla da uzun süre gündemde kalmıştı.

ZİYARETİ TARTIŞMALARI DA BERABERİNDE GETİRDİ  Konferans vermek işin gittiği Avusturya’da bazı toplum kuruluşlarının protestolarıyla karşılaşan Cem Vakfı Başkanı İzzettin Doğan, Alevi kuruluşları arasında tartışmalara neden oldu. Havaalanında toplanan dernek üyesi Doğan’ın Avusturya’ya gelişini protesto etti. Tartışmalartn Doğan’ın Avusturya’ya gelmeden önce başladığı ifade edildi.  DERNEKLERDE ÇATLAK  Doğan Avusturya’ya gelmeden birkaç gün önce Cem Vakfı’nın Almanya’daki federasyonu, Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu’nu (AABF) kınama açıklaması yayınlamıştı.  AABF temsilcisinin, kendilerini kınayan Cem Vakfı Temsilcisi ile konferansa katılması, AABF içinde tartışmalara neden oldu. AABF içindeki bir grup Cem Vakfı ile birlikte konferansa katılan Cafer Kaplan a tepkilerini dile getirdiler. Avrupa’da bulunan birçok dernek de İzzettin Doğan hakkında sert bir bildiri yayınladı. Bildiride, İzzettin Doğan çağın Hızır Paşa sı olarak nitelendi.

]]>