Hamâsî-Îslamî Şiirler

cahit.oney — Fri, 21 Jul 2017 18:19:13 +0000

MÜNÂCÂT

Nam-nişan, servet ve sâmân istemem;

Yâ İlâhî, ilm ü irfan ver bana!..

Ben Hipokrat-veş tabîbân istemem;

Yâ İlâhî, derde derman ver bana!..

Seyyiâtım artıyor günden güne;

Affı ümmîd eylerim dâim gene..

Gayrıdan himmet gerekmez bendene;

Yâ İlâhî kâmil_îman ver bana!..

Rehberimdir gerçi Kur’ân-ııı mübîn;

– Etti tebliğ ol Şefîu’l-müznibîn –

Câhilim ben.. Sense Rabbü’l-âlemîn;

Yâ İlâhî, bir de iz’an ver bana!..

Mü’minin, affeyle Yâ Rab cürmünü;

Görme sen lâyık münâfık zûlmünü;

Müstehaksam, beklerim mahşer günü;

Yâ İlâhî, nâr-ı nîran ver bana!..

Küfr-i mutlaktan beter kizb üüü nifak;

Vahdetin düşmânıdır hizb üüü şikàk;

Çok zamandır bayrağın bekler şafak;

Yâ İlâhî, lûtfet_imkân ver bana!..

30.06.1983 (19 Ramazân 1403)

Vezni: Fâilâtün fâilâtün fâilün

Şâir büyüklerimiz; her işe ve söze Münâcât ile başlamış ve ileride Na’t-ı Peygamberî’yi de ihmâl etmemişlerdir:

Mîlâdî XIV-XV. yy.da Süyeymân Çelebi, Mevlid-i şerîf diye anılan Vesîletü’n-necât’ında “Allah_âdın zikr idêlim evvelâ / Vâcib_oldur cümle işdê her kula”;

Mîlâdî XI. yy.da Ahmed Yesevî.. Dîvân-ı hikmet’in ilk mısraı “Bismilâ idüb eyley hikmet ayıb”;

Mîlâdî XIII-XIV. yy.larda Yùnus Emre, d^vânı, Risâletü’n-nushiyye ilk beytinin ilk kelimesi “Pâdişâh” olup, Lâfz-ı celâl murâd edilmiştir.

Mîlâdî XV. yy. ikinci yarısında Alî Şîr Nevâî, Hamse’sindeki 5 mesnevîsinin başında da İsm-i Celâl mevcuttur.

Kadîm şâirlerimiz, konu ne olursa olsun, söze Münâcât ile başlamışlardır:

Mîlâdî XIV. yy. da Şeyhî’nin Harnâmesi.. “Evvel_ol Bîzevâââl Hayy ü Alîm / Âhır_ol Zülcelâââl Ferd ü Kadîm ” olup 7nci beytde Na’t-ı Peygamberî başlamaktadır.

Ben fakıyr ü hakıyr de: website’min BEYİTLERİM Bölümü ilk mısraında Cenâb-ı Hakk’ı, ikinci mısraında ise Habîbini andım:

“Allah!” deyip de farzı edâ eyle evvelâ:

An mutlakà, salât ü selâm, ol Habîbini!..

VEZİN: Mef,ùlü fâilâtü mefâîlü fâilün

DENİZ HARBOKULU

Barbaros nesli.. ya gàzî, ya şehit;

Şanlı târîhi zaferlerle dolu!..

Saldı deryâlara yüzlerce yiğit;

Yaşa binlerce, Deniz Harbokulu!..

Filomuz çıksın uzun bir sefere;

Atılır bil ki zaferden, zafere!..

Sâhib_olmakla övün böyle ere;

Yaşa binlerce, Deniz Harbokulu!..

Yedi deryâyı tarar gözlerimiz;

Barbaros, Turgut,_Oruç önderimiz!..

Sende bulduk denizin zevkini biz;

Yaşa binlerce, Deniz Harbokulu!..

Çevirir Yurdu deniz üç yandan;

Denizin bekçisiyiz biz, candan!..

Korkmayız hiç-birimiz düşmandan;

Yaşa binlerce, Deniz Harbokulu!..

10.xıı.1962 Muş

Vezni: Feilâtün(Fâilâtün) feilâtün feilün(fa’lün)

Not:: Millî Savunma Bakanlığı’nın açtığı bir yarışmaya bu manzùme ile

katılmıştım. Gelen şiirlerin uygun bulunmadığı ve Bekir Sıtkı

Erdoğan’a sipâriş verildiği açıklanmıştı. Muş sağlık müdürü olarak

Ankara’ya gittiğimde, manzùmemi MSB. Levazım müdürlüğünden

geri almıştım.

1453

“Allah Allah!” seslerinden çınlatırken dağları;

Karşı vâdîden göründük, esdi mahşer rüzgârı!..

Köhnemiş surlarla çarpıştık, boyandık al kana;

Yılmadık hiç.. benziyorduk kükreyen bir aslana!..

Vermeyiz aslà aman biz.. yar bilir, ağyar bilir;

İşte sinmiş surların ardında bin yıllık şehir!..

At sürüp ummâna doğruu, dağdan_indirdik gemi;

Fâtih_olduk.. varsın artık kan götürsün gövdemi!..

Öldük_öldürdük amansız, sanki esdik yel gibi;

53 gün sonra coçtuk, şehre girdik sel gibi!..

Düşdü sekbanlar şehîd, uğrunda dînin, devletin;

Ey şehîd asker!.. Senin, kalbinde türben milletin!..(*)

Şanlı Fâtih; çık da bir bak makberinden ülkene;

Sallanır hep 5 asırlık diktiğin bayrak gene!..

1943

(*)

Şehit düştükleri yerlerde Fâtih’in yaptırdığı

Sekban mezarları, Ordu Caddesi genişletilirken,

geceleri dozerle sökülüp Yenikapı’dan denize

dökülmüştür. Lâleli Baba’nın kabri de, İstanbul Büyük Şehir Belediyesi binâsının / evlenme Dâiresi’nin arkasındaki mescidin bahçesine nakledilmiştir. (Bu beyit, 1975’de ilâve olunmuştur.)

Vezni: Fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün

AZİZ VATANA!

Koşanın devridir, duransa düşer;

Yeni bir yüzyılın bilincine er!..

Verecekdir şeref, alındaki ter;

Haydi gel hizmet_et, aziz vatana!..

Saygımız hakka, halka, Meclisedir;

Milletimden gelen asil sesedir!..

Barış,_uzlaşma, sevgi herkesedir;

Haydi gel hizmet_et, aziz vatana!..

Ülkemiz, milletim bölünmeyecek!..

Bayrağım; dalgalan kıyâmete-dek!..

Kökü geçmişde, müjdeler gelecek;

Haydi gel hizmet_et, aziz vatana!..

Nerde hizmet, yarışda biz de varız!..

Verelim yurd_için çalışmağa hız..

Ya hayır söyleriz, veyâ susarız!..

Haydi gel hizmet_et, aziz vatana!..

Nicedir hasretiz demokrasiye;

Ceddim_ahlâkı en güzel hediye!..

Haklıyız, doğruyuz esasda diye;

Haydi gel hizmet_et, aziz vatana!..

Kimsenin bakma hor, inançlarına;

Vergilenmiş helâl kazançlarına!..

İnan_artık güven veren yarına;

Haydi gel hizmet_et, aziz vatana!..

Vezin: Feilâtün (Fâilâtün) mefâilün feilün

FİLLER MEZARLIĞI: İSTANBUL

Bulmak kolay bu beldede her türlü âdemi;

Rindânı, pîri, mü’mini, müfsid, münâfığı!..

İzmir’de, Van’da, Bursa’da doğmuş büyüklerin

Yatmakda burda.. biz yaparız türbedarlığı!..

İstanbul’un nasîbi uzaklardadır.. evet:

Sunmakda İzmir_inciri, Antep’se fıstığı!..

Hep nakleder hikâyeler,_efsâneler bize;

Dulmuş.. güzel, vefâsız imiş.. bolmuş_âşığı!..

Ömrünce söyle.. korkma nazar değmesin diye;

Anlat o hüsn ü ânı… Süreyyâ, nazarlığı!..

Şâir neler neler demiş_İstanbul üstüne;

En belli başlı vasfı şu: Filler mezarlığı!..

24.xıı.1970

Vezni: Mef’ùlü fâilâtü mefâîlü fâilün

Fethin timsâli : AYASOFYA ( * )

Yurdun biricik sâhibi derler bize.. gûyâ!..

Hâlâ yürütür keyfini 3-5 palikarya!..

Son_bulmalıdır kapkara, kâbus dolu rûyâ;

Mü’minler eder, bekle, senin hâlini ihyâ!..

Timsâli idin feth-i mübînin, AYASOFYA!..

Uğrunda sebîl oldu oluklar gibi, kanlar;

Bâş eğdi salib.. çınladı kubbende ezanlar!..

Doğrulsa eğer toprağın_altında yatanlar;

Etmezdi kusur kendine gelmekte reâyâ!..